กลิ่นข้าวต้มไก่ฉีกก็ลอยแตะปลายจมูก พร้อมทั้งหมูหยองและไข่เค็ม ส่

ย หัวใจของไพลินกำลังเจ็บปวด เพราะมันทำให้เธอนึ

งหญิงสาวแล้วก็ตกใจจนลนลานไป

มของกินแบบเดิม ๆ ให้อีก เพลินอยากกินอะไร อาจะเปลี่ยน

ิงสาวรีบห้าม เงยหน้ากระพริบตาถี่

็ดใส่ถ้วยใบเล็กรออยู่ ไพลินเลื่อนชามข้าวต้มมาตรงหน้า หยิบขิงซอยโรยใส่เล็กน้อย เหยาะพริกไทยและซอสถั่วเหลือง แล้วก้มหน้าก้มตากิน อาจเพราะเมื่อวานไม่ได้กินอะไรมาทั้งว

ญิงสาวกินอาหารเช้าที่เริ่มเอาตอนเ

ั้งทำงานทั้งเรียนไปพร้อมกัน สีสันเดียวในชีวิตของเขาก็คือเด็กหญิงตัวน้อยที

ุณตาที่เป็นเจ้าของไร่เล็ก ๆ ติดกันมาตามหาหลานสาว

กให้กลับมาอยู่กับคุณตาคุณยาย ช่วงชีวิตมัธยมฯ ของไพลิน เขาไม่ค่อยได้พบเธอบ่อยนัก แต่ก็มีบางครั้งบางคราวที่เธอไปโรงเรียนไม่ทันเพราะรถของคุณตาเสีย

็แต่ครั

ายปี อาโปรดยังจำได้

นามเรียกขานห่างเหินเช่นเมื่อคืนวานก็เปลี่ยนกลั

เดียวนี่ จะลืมได้ไง” เขายิ

ึ้นดื่ม แต่ทำเป็นมองไม่เห็นย

ทุนไปเรียนเมื

ะ พอดีคุณแม่ป่วยเพลินเลยต้องกล

ยใจนี้เกิดจากที่เพลินของเขาเดือดร้อน

ลัยในกรุงเทพฯ ระหว่างเขากับเธอก็กลายเป

ค

ยตากับสะดุดกับดวงตาคมวาวราวเสือดำของมาโปรดเข้าให้ เธอก้มหน้