อก่อนจะยกยิ้มมุมปาก เขาขยับตัวมาใกล้ ยื

้องกินยา” เขาเ

้ค่ะ” เธอยืนยันเสียงแข็งเพราะเ

ของเธอ “ตัวยังรุม ๆอยู่เลย กินยาไว้เถอะ

ี่ไม่ใช่เพราะกลัวอันตราย แต่เป็นเพราะยามันขม เธอไม

ณตาแล้วว่าเ

่องอื่นด้วยหรือเปล่าคะ” สีหน

ลาย ปลายนิ้วเคาะบนโต๊ะ “อาไม่ได้บอกอะไร แต่อาคิดว่าอา

นอะไรไปแล้ว เวลาอยู่ใกล้เขาเธอเหมือนกับคนจะเป็นโรคหัวใจ เพราะหัวใจดันเต้นแรงอย

พอจะไม่เซ้าซี้ถามซ้ำ ทว่าการนิ่งเงียบของเขาก

เมื่อเห็นเขาพยักหน้าเธอจึงเล่าต่อ “เพลินหมั้นกับเมธตั้งแต่คุณแม่เสีย เ

้นก็น่าอนาถอยู่ไม่น้อย เธอนิ่งรอฟังเสียงหัวเราะหรือถ้อยคำดู

ธอเอียงคอ ทำให้ปอยผมตกลงมาเคลียใบ

าจ แต่นั่นกลับขับเน้นให้ใบหน้าคมเข้มดูน่ามองยิ่งขึ้

่ะ” เธอสารภาพไปตามตรง “แต่ให้

คงจะต้องใช้เวลาสักพักในการทำใจให้ยอมรับกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และถึงแม้จะยั

ยหนุ่มพยักหน้าพึมพำในลำคอเบา

กมา ความทุกข์ใจกังวลใจที่คิดว่าใหญ่หลวงกลับหดเล็กลงทันทีเมื่

นแบบนั้นอีกก็

าวนี้เขารินน้ำดื่มให้ตัวเอง “เห็นธาตุแท้

“แต่เมธเขาขอโอก

ร

กระดาษทิชชู่บนโต๊ะส่งให้มาโปรดที่พ่นน้

ลังจากที่หยุดไอ ใบหน้าผ่อนคลายเมื่อครู่เปลี่ยนมาเ

“ก็เขาขอมาแบบนี้ แต่เพลินยังไม่ได้ให้

ยเรอะ” มาโปรดยื่นหน้าไปขึงตาใส่ทำเอาหญิงสา