บทที่ 4 หนุ่มช่างยนต์กับนายบรรณารักษ์
บ้าน เขาก็นั่งพักผ่อนกดโทรศัพท์มือถือด
“รถซ่อม
“
“หม
“
าไม่เอาจะถอดอะ
ก็ได้ เดี๋ยว
“พรุ่งน
“
“
“วั
“ไป
ยู่คนเดียวไม่มีใครไ
“จะไป
างั้นช่างมารับ
“ไม่ว่างเล่
ามวินมอเตอร์ไซค
“ไม่ไปขี้
่างวันไหนก็บอกมา เดี
“ชา
“
ก็อยากไปเอารถอยู่เหมือนกัน แต่ก็ขี้เกียจเดิน ในระหว่างที่ฟี
“ เดี๋ยวก
“ไหนบอกว่
้านกู เห็นรถมึงแล้วเหมื
ะมารับก็มารับ
เอ่อ ออกมารอ
าวกดปิดไปตั้งแต่เม
กบ้าน เพื่อไปรอช่างกันมารับ เขารออยู่พักหนึ่งช่างก
“ขึ้นมาเร
ำไมไม่เอารถดี
้วขี้เกียจเอาออกมา จะ
ที่มีพื้นที่สำหรับให้คนนั่ง ฟีฟ่านั่งลงแต่ยังไม่ได้หาที่จับ ช่า
“ขับช้า
ถมันแรงต้องทำ
กันทีไรทะเลาะกันทุกทีไม่จบไม่สิ้น ฟีฟ่านั่งนิ่งเงียบจนมาถึงอู่
บรกทำไมไม่บอก เ
ี้เจ็บก้น ที่กับ
ลุกขึ้นยืนจากในพ่วงข้าง และก้
“ว่าแ
“
“คน
ุ่งไรด้วย”ฟีฟ
ครถก่อนไหม”ช่างกัน
าซ่อมไม่ดีเดี๋ยวกับมาด่าถึ
“จะมา
ากก็ค่าซ่อมนั่นแหละ ตั้งหมื่นส
้งนั้น ร้านนี้ไม่ใช้ของมือสอ
าะไม่ได้อยู่ที่นี่ จะใ
ันซิ พรุ่งนี้พ่อกูจะกลับไปอยู่ต่างจังห
่างรถก็ซ่อมเสร็จแล้วด้วย ไม่ต้องพูดมากมีคิวอาร์โค๊
ูบ้างซิ แปะอยู่ด้า
คิวอาร์โค๊ดไว้ หลังจากนั้นเขาก็เดินเข้
่ายเสร็จแล้วเ
“ไม่รู้ไม่ไ
ช่างกัน และยื่นสลิปในมือถือให้ดู ช่างกันจึงยื่นหน้าเข้ามาใก
ะไรกู เข้าใกล้นิดเข้
นกลิ่นเหงื่อที่ไหลไคล่ย้อย และอีกข้อหนึ่งแก้มเกือบสัมผั
ใจน่ะ วันหลังไม
“มาก็ไม่ซ
นได้ซ่อมหรอก เพรา
วกัน ถ้ารถเสียมาอีก กูจ
“บ้
พราะไม่เคยมีใครพูดแบบนี้กับเขาเลย ยิ่งจะจับทำเมียนี
งจากรถ ฟีฟ่าก็เดินกระฟัดกระเฟียดจะเข้ามาภายในบ้าน
เป็นหนุ่มมอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง”ไนท์ชะ
แฟนอะไรกันนั่น
ช่างอะไรมาบร
“ช่างบ้าช
มาหาผมหน่อยซิ ผมจะคืนหนั
ปีนรั้วเอามา
นรั้ว มีอะไรโผล่ออกมา พี่ฟีฟ่าก็เห็นของผมหมด
แหละใครอยากเห็นล่ะ”ฟ
วงข้างจัง จะได้พาพี่ฟีฟ่าไปตลาด
ไม่ต้องพูดมา
แล้วรีบเดินเข้าไปในบ้านทันที เพราะฟีฟ่ากำลังหงุดหงิดจากช่างก
ยงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอีก ฟีฟ่าจึงรี
“หวัดดี
พี่นัทโทรมาม
อกว่าวัน อาทิตย์พี่
“มาทำไม”ฟ
จะไปขออนุญาตพ่อของฟีฟ่า เรื่องที
าได้เลย แต่พี่นัทต้องสู้ๆน
รับรองพี่จะทำให้คุณ
ใจช่วยนะ แค่นี้ก่อนพ
ใจเลย ก็ได้เดี๋ยวพี่ไปห
ฟีฟ่าอมยิ้มเพราะเขาคิดว
นใส่ชุดว่ายน้ำ ไนท์ก็เหมือนจะรู้โพสต์ลงทุกวันละหลายรูป หลังจากดูของสวยงามของฟีฟ่าแล้ว ฟีฟ่าก็ดูโพ
นแล่นเข้ามาในอู่ซ่อมรถ แล้วช่างกันเบรคกะทันหัน จนทำให้ฟีฟ่าล่วงล่นเข้าไป
“ตั
“ไม่รู้เก็บ
น่ารักนะ นายน่าจะเอ
้มาอยู่ด้วยเหมือนกัน
้เขามีกฏหมาย pdpa นะ”ฟีฟ่าอดร
ูไม่ได้ แต่ก็ไม่มีคำพูดหรือเสียงใดๆส่งม
ล้วแท่บใจละลาย แถมใจละเมอได้เข้าไปอยู่ในแวดวงไอโซ วันๆหนึ่งไปงานโน้นงานนี่ ได้แต่งตัวด
ดึกไปหน่อย วันนี้จึงตื่นสายเขาจึ
ี่ข้าวของลูก”หนิงผู้เป็นแ
“ขอบค
ะ อีกถุงหนึ่งเอาไปฝาก
“เอาไ
“ก็เขาซ่อ
แต่เขาก็ได้เ
าควรมีน้ำใจกับเขาหน่อย ไม่ต้องพูดมากเดี๋
“ก็
ขับออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว จนมาจอดที่อูซ่อมรถยนต์ของช่างกัน
“ช่างกันม
รของมึง”ช่างกัน
าฝากมาให้ แม่บอกว่ารู้จักกับพ่อน
่อยน่ารักขึ้นหน่อย
นอื่นได้ไง แค่นี้แหละจะรีบไปทำงาน”ฟีฟ่า
นี้เป็นวันแรกที่เขาเห็นฟีฟ่าน่ารัก เขายืนอมยิ้มอยู่พักหน
