ากางเกง เขาติดต่อไปหาคนที่คิดว่าต้องมีส่วนรับผิดชอบในความหงุดหง

ศิษย์เธอก

อะไร รับใคร แ

จะรู้เสียอีก แล้วฉันก็เพิ่งนึกออกว่าเคยเห็นเด็กคนนี้อยู่กับเธอตั้งแต่เจ้าตัวยังเป็นเด็กนักเรียน ฉันจำได้ ยัง

ุนเหรอ แล้วข

จ๊ะออกมาอย่างไม่ได้ดังใจ แต่ก่อนที่เขาจะ

ื่อจิณณา ชื่อออกจะเพราะ แต่

็หลุดหัวเราะออกมาเต็มเสียง ดูว่าเจ้าหล่อ

งานอีกยาว ที่สำคัญแม่คุณก็ไม่กระตือรือร้นจะหาทางออก

งขวาง เลี้ยงคนงานได้ตั้งหลายสิบคน ทั้งคนงานในไร่และในบ้าน เพิ่มหนูจิณไว้ช่วยงาน

ั้น...แล้วฉันไ

ายมีปั

ื้นที่สร้างความสงบสุข ให้ฉันได้ใช้ชีวิตอย่า

ลำคอบ้าง อาทิตย์ก็ไม่รู้ว่าหล่อนล้อเลียน

งป้าแวว เธออยู่ในพื้นที่ของเธอ ไม่

ธอกับยายขนุนคุยกันบ่

ย! ล

็กนั่นไปอยู่กับเธอเลย ฉันใ

ไม่ทันจบประโยค อีกฝ

าวิทยาลัย ที่นี่คนนอกมาพักด้วยไม่ได้ จะให้อยู่ที่บ้

ี่บ้านฉัน เธอไ

อกมาแล้วว่าหวั่นไ

่มองเป็นเรื่องล้

ห้อยู่บ้านนาย เพราะ

ปัญหาพ่อเลี้ยงของเขาใช่ไหม ระวั

ยก็ได้ยินชัดหู คราวนี้หล่อนไม่ได้เย้าแหย่

ไปอยู่ที่บ้านนายก็เพราะฉันคิดดีแล้

าผู้ชาย ไว้

คยเช่าบ้านอยู่ด้วยกันตั้งสองปี แต่นายไม

ญาโทในสถาบันดังระดับโลกซึ่งมีชื่อเสียงด้านเทคโนโลยีที่ประเทศสหรัฐอเมริกา หากนั

ดาวอังคาร ฉันไม่กล้าไปวอแวทำลายสมาธิเขาหรอก ส่ว

ะอีกคนก็แหวขึ้นโดยอัตโนมัติ เหมือนว่

งนะ และฉันก็สวยมากด้วย พูดจาอย่างนี้ฉ

มาตั้งแต่วัยเยาว์นั้นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาได้ แม้จะแลกด้ว

วทำไมยังค้างเติ่งอยู่บ

ได้คำตอบ เพราะรู้ว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของคนสอง

งียบไป เธอโกร

ปล

รือ ขอโทษนะ เมื

ู่บ่อยครั้ง แต่อาทิตย์ก็ยัง

ิกกับเ