อเค แกกลับไปเถอะ หอ

อนกับแกที่บ้านก็ได้นะ” เธอเข้ามาคว

ก่อนเรียนจบ” ธิดากล่าว เสียงอ่อย เมื่

ยงเหรอ มันออกค่าเทอมให้แกเหรอ ขนาดแม่แกยังไม่ว่าแกเลย แถมยังดูแลแกเป็นอย่างดี” แพรวเป็นคนตรง ๆ คิดอ

้าไปที่กลางหลังหนึ่งที เพื่อแกล้งเพื

่ไม่รู้เลยว่า มีใครอีกคนจ้องมองและสังเกตการณ์อยู่ตลอดเวลา จนคนที่อ

อทำให้เจ้าของชื่อเอี้ยว

เสียงเธอเบาเหม

าของเพื่อนสาว พลางเอ่ยปากถามอย่างไม่เป็

ขามองค้อนไปยังหญิงสาวตรงหน้า ที่ไม่

ไม่ต้องเป็นห่วง” ฝ่ามือบางแตะลงบนต้นแขนของเพ

แน่” ประโยคแรกหันไปกล่าวกับธิดา แต่ประโยคถัดมาเอ่ยกับ

ต่คนที่พี่รักคือธิดาไม่ใช่เขา” นันยศเ

งเหรอคะ” แววตาจ้องมองไปยังคนตรงหน้า

” สายตาสำรวจร่างของหญิงสาวที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเล็กน้อย “ธิดาเป็นยั

อว่าที่ภรรยาและคุณแม่ของพี่มาแห

เพื่อลูก ธิดาอย่าเอาออกนะ” เขาลูบมือที

าเลี้ยงเองได้ ไม่ต้องขอให้พี่มาช่วยหรือมาดูแลทั้งน

้ายกับพี่นักเลย” เขาสาวเท้าเข้าใกล้ กล่าวด้วยน้ำ

พี่ไม่แม้แต่จะโทรหาธิดา ไม่แม้แต่จะส่งข้อความมาว่าธิดาเป็น

เนตรตัวติดพี่ตลอด พี่จะกดส่งข้อความ จะจับโทรศัพท์ หล่อนก็มักจะมาหยิบมันไปจากพี่ เพื่

รวที่เข้ามาจับมือของธิดา หล่อนเห็นว่

ปส่ง” เขารีบสาวเท้าไปหาหญิงสาวทั้งสอง ที่

รี

ื้นถนนกำลังแล่นผ่านเข้ามายังคนทั้งสอง นันยศเห็นดังนั้น

ี๊ย

ต

๋ยวนี้เลย เร็ว ๆ” เธอหันไปหาเพื่อนให้ช่วยเรียกรถพยาบาล หยาดน้ำตาเริ่มไหลรินอาบแก้

สียงของแพรวดังขึ้น เ

ือไง ข้ามถนนไม่ดูตาม้าตาเรือ คิดจะข้ามก็ข้าม ใครจะไป

ันก่อน” ธิดาเป็นฝ่ายเปิดปากห้า