ญ่ที่อยู่ติดกับดงต้นไม้ อิฐสีส้มอ่อน หลั

าง สวนหน้าบ้านนั้นเรียบร้อย มีสน

้ที่ออกดอก มีต้นซัลเวียที่ม

ษาบ้าน รถแท็กซี่ก็ขับออก

รรยาไหม

สียชีวิตไปเมื่

มากมาย ไม่มีอะไรเลย ไม่มีความรู้สึกใด

่ทำให้เขาหวาดก

่ตอนนี้กลับไม่รู้สึ

ค” เ

้าไป อีริคก้าวตาม เขาค่อยๆ

าไปในห้องนั่งเล่นกว้างขวางตกแต่ง

่จากพื้นจรดเพดานมองออกไปเห็นสว

้เก่าแก่ด้านหลังให้ความเป็น

ยไปขวา มีเฟอร์นิเจอร์กลา

ไปที่ห้องนั่งเล่นและสังเกตเห็นโต๊ะข

ข้างๆ เขา ราวกับว่าต้องการเป็นกำลั

นรอบห้องและหยุดที่โต๊ะทรงกลมหนึ่ง รูป

หญิงในชุดเดรสสีชมพูหน้าตาน่ารั

รยาของผม - มีรอยยิ

้สึกเจ็บปวดจากการสูญเสีย อีริคอยากจดจำไ

อะไร" เข

ิส

โทษ ที่พ่อจำแม่ไม่ได้

ากเงียบไปครู่หนึ่ง เธอก็ถามว่

พยั

้นเคยเข้ามาปกคลุม อีริคนอนบนเตียง

ากันชะมัด เขาจ้องมองไปที่เพดานที่มืดม

มารถเข้าใจได้เลย ความคิดทุกอย่างในหั

ี่เก่งไหม? ชอบดื่มหรือเ

์และวิธีเปิดโทรทัศน์ รู้วิธีอาบน้ำแ

ำแปรงสีฟันของตัวเองไม่ได้ จำเสื้อผ้าในต

ละความหวาดกลัวในดวงตาของลูกสาว เขา

ุดขึ้นมาในหัวของเขาเต็มไปหมด ช่างเป็

เงียบๆ เธอรู้สึกถูกทอดทิ้งแม้

่าการสูญเสียแม่เสียอีก อย่างน้

ทุกครั้งที่เธอมองพ่อ เธอก็จะเห็นได้

ู้จักเลย เหมือนเป็น

ัญในชีวิตของเธอมากเพียงใด เมื่อ

ดในชีวิตของเธอ

แล้ว.. ฮือๆ น้ำตาไหลเอ่อจากดวงตา

กต่อไป พ่อคนนี้เป็นคนแปลกหน้า และสิ่ง

พื่อทำความเข้าใจแต่

่อเป็นที่พึ่งของเธอได้อย่างไร เ

นเสมอปลาย ตอนนี้เธอล่องลอยแล