ดว่าเหตุผลที่ท่านป้าจางไม่ส่งอาหารไป

เรือนตระกูลซูได้ เรื่องที่เขาไม่เคยมาเยี่ยมซูม

ันได้เห็นแผ่นหลังของชิงฉางที่เดินจากไปแล้ว นางเลิกสนใจใ

ยาก เพราะส่วนมากเมื่อก่อนนางจะไปอยู่ที่เรือนของชิงฉ

ไม่อยากจะเชื่อ ว่าบุตรสาวที่วิ่งตามคู่หม

ี่หามาได้ เพื่อนำไปขายในวันพรุ่งนี้ น

้นพรุ่งนี้ทำให้บิดามารดาเชื่อว่าชิงฉางต้องการจะถอน

่อเดินทางเข้าเมือง "ท่านพ่อท

อ่ยขึ้นอย่างเป็นกังวล เสียค่าเกวียนเพียงสองอิแปะ บิดาของนางยังยอมเดินเท้า

นื่อยเช่นนี้ ต้าหลางเมื่อฟังบุตรสาวพูดเขาก็พยักหน้ารับ แต่ซูม

านป้าฝูภรรยานายพรานเอ่ยถามเม

ฝู" นางเดินเข้าไปช่วยท

ลังมือของซูมี่ก่อนที่น

้นเกวียนหรือ" ลุงจงเจ้าข

ละค่าเล่าเรียนของชิงฉางมิใช่ความลับอันใด ทั่วทั้งหมู่บ้านย่อมรับ

่าอิจฉาโดยแท้ ได้ครอบครองหญิงงาม แล้วยังได้รับการดูแลที่ด

ือนไป หมู่บ้านซางซีอยู่ห่างจากเมืองเจียงซวนนั่งเกวียนเพียงห

่ เขาที่เห็นชิงฉางมาตั้งแต่เล็กย่อมรู้ได้ทันทีว่าบุรุษที่เดินอยู่เบื้องหน้าคือชิงฉาง เพ

หลาอาหารเพื่อขายของที่นำมา หลงจู๊ที่เห็นต้าหลางมาถึงก็เร่

อ่ยถามหลงจู๊ว่าท่านคหบดีเฉียวมี

" หลงจู๊มองต้าหลางอย่างแปลกใจ เพราะทุกครั้งที่ต้าหลางนำ

นหลงจู๊มากขอรับ" ต้าหลางรี

จวนเฉียวแล้ว ต้าหลางก็คิดจะไปแอบดูที่

อกมาพบชิงฉางที่ข้างจวน ต้าหลางที่เห็นเช่น

นี้เจ้าคะ" ถิงถิงลวงผ้าเช็ดหน้าของ

างถอนหายใจก่อนจะเล่าเรื่องท

ะกูลซูให้การดูแลชิงฉางเป็นเพราะบิดามารดาของชิงฉางมีบุญคุณกับต้าหลางและจ

ใจกว้าง พร้อมทั้งเร่งให้เขาไปเข้าเรียนที่สำนักศึกษา เรื่องที่นางคบห

เดินทางไปสอบจวี่เหริน คหบดีเฉ

หมู่บ้าน ตลอดทางเขานั่งนึกเรื่องที่ซูมี่พูดไว้จะเป็นเรื่องจริง เช่นน

นเขาพูดคุยเขาก็ล้วนปฏิเสธทั้งหมด เพราะเรื่องที่เขารับรู้มา