ออ

งลำบากมากมาย อา... ปวดไปหมด เจ็บแผลชะมัด ที่นี่คือ

จะเข้ามาก็คงเป็นพวกหมอนั่นแหละ ผมหลับตานอนนิ่ง ๆ เพราะตาย

ู่พักหนึ่ง ก่อนคนคนนั้นจะเริ่มพูดกับผม โดยที่คิด

พรุ่งนี้นะ

ัวหันไปมอง เสียงของเขาไม่ได้หวานใสเหมือนผู้หญิง แ

กัน แต่น่าเสียดายจริง ๆ เช้าวันนี้หมอคนเมื่อคืนไม่ได้มาตรวจผมล่ะ แต่เป็นคุณลุงหมอ น่

มดา แต่ผมขัดไว้ ก็แหม... ผมอยากเจอลูกแมวน้อยก่อนนี

ับผิดชอบเคสของผม ชื่อว่า แชง เห็นว่าไปเข้าเวรที่แผนกอื่นจ

เห็นคุณหมอตัวเล็กชะงักแถว ๆ กลุ่มบอดี้การ์ด

ห้องน่ารำคาญเป็นบ้า” เขาเปลี่ยนผ้าพันแผล

ยิงกันต่อแล้วล่ะสิ...” น้ำเสียงราบเรียบของเขาพูดไปเร

ูนี่ ผมคงไม่ได้มาละ หวังว่าคุณจะพาพวกน่าโหดนั่นออกไปไว ๆ นะ คุณบอส” คุณหมอต

ต่าง ๆ ที่จะทำให้ผมได้คุณหมอตัวเล็กมา หึ หึ หึ อ่า แปลกจริง ทำไ

ร

้ดิฉันพาคุณไปห้องพัก

กับหงุดหงิดตลอดเวลา ทำเอาพยาบาลตัวสั่นเล็กน้อย ช่วยไม่ได้นะ มันเป็นความเคยชิน

เข็นเตียงผมออกไปจากห้อง แล้ว

องเสียงดังแล้

้เข้าไปดูอาการอีก...” เอส บอกด้วยสีหน้ารู้สึกผิด แต่ผมทำหน้านิ่งๆ

เฮ้อ เอสก็เหมือนกับน้องชายผม ถึงเจ้าตัวจะชอบทำใ

บาล พวกพยาบาลพากันจัดยา อุปกรณ์ต่

วคอยดูความเคลื่อนไหวของพวกจ

ลับไปให้เสี่

ยู่ในนี้ก่อน ถ้าฉันไม่สั่งห้าม

ับบ

างนั้น จนผมแอบส่ายหัวกับความจริงจังเกินเหตุ อ่า ก็ไม่ได้เกินเหตุหรอก แต่แ

อย ทำให้ผมถอนหายใจออกมายาว

อส

ส ผ

ยบอกว่

ผมมันไม่ไ

นมาได้เนี่ย... อีกอย่างตอนนั้นฉันเป็นคนออกไปเอง ไม่ใช่นายป

่ผม

ไปมากกว่านี้โอเคมั้ย แล้วไป

ับ.

หมอที่เข้ามาตรวจฉ

ตาสวย ๆ คนนั้น..

่เคยเห็นหน้าเขาเลยด้วยซ้ำ แต่ไม่รู้ทำไมถึ

วอะไร แถมยังหน้านิ่ง เสียงนิ่งมาก ๆ อืม... เหมือนพี่

องแล้วฉันแกล้งหลับ เขาบ่นสารพ

อสอึ้งไปเล

ันก็ให้กลับได้แล้ว ระหว่างนี้

ับ.

ิดอย่างจริงจัง ว่าจะทำยังไง... ให้ได้ลู