ีกครั้ง เมื่อวังหลวงได้ส่งแจ้งกำหนดวันแต่งงานของห

่นนี้ได้เล่า” เผิงฟู่หลินเดิน

ดีเจ้าคะ” เจ้าจูร้อนรน

งฟู่หลินพูดจบก็รีบเดิน

หญ่หลายใบตั้งเรียงเป็นแนวแถว ราชครูเผิงกำลังวุ

รวะเผิงฟู่หลิน นางมิได้สนใจผู้ใดนั

กับคนที่ข้าไม่ได้รักเช่นนี้หรือ” เผิงฟู่หลินเข้ากอดแขนบิดาพร้อม

ที่จวนของเรา แล้วเจ้าจะให้พ่อทำเช่นใดกันเล่า” ราชครูเผิงถอนหา

สาวแผลงฤทธิ์ออกมามากมาย ราชครูเผิงก็จำต้องบากหน้

เกรงว่าจะทำให้ท่านอ๋องหนี่เส้าจวินต้องลำบากใจ หม่อ

วินเองก็ไม่ได้ว่าอันใดสักหน่อย ในเมื่อข้าได้เอ่ยวาจาออกไปแล้ว เ

ลังจะทัดทานอีกครั้ง หากแต่ฮ่อง

ราชครูมิต้องการบุตรชายของข้ากันแน่” ฮ่องเต้ตรัส

ชครูเผิงได้แต่รับคำด้วยความอิ

าเฝ้าฮ่องเต้วันนั้น เขาก็จนใจต้องยอ

ีเจ้าเป็นบุตรชายที่ฮ่องเต้ทรงโปรดปรานเป็นที่สุด หากเจ้าได้แต่งเป็นพระชายา ต่อไปเจ้าอยากได้สิ่งใ

สองตา ไหลออกมาอาบสองแก้ม “ในเมื่อท่านพ่อไม่ช่วยข้า ข้าก็

งเครียดขึ้นในทันที จากท่าทีอ่อนโยนแปรเปลี่ยนเป็นหงุดหงิด “หลินเอ๋อร์ หากเ

กว้าง นางเม้มปากแน่นด้วยความโกรธเกรี้ยว ฮูหยินเซียงเห็นท

บหลินเอ๋อร์เองเจ้าค่ะ” ฮูหยินเซียงรีบออกตัว นางแทรกตัว

เช่นนี้อยู่อีก ข้าเกรงว่าคนที่จะเดือดร้อนคงไม่พ้นหลินเอ๋อร์เป็นแน่” ร

ระไร นางเป็นถึงบุตรสาวของบัณฑิตใหญ่ เมื่อเทียบรูปลักษณ์ ยศศักดิ์และความสามารถ นางล้วนเหนือกว่าฮูหยินเซียงเสียแทบทุกอย่าง แต่เพราะท่าทางแข็งกร้าว และหยิ่งยโสทำให้ทั้งสองมักมีปากเสียงกันอยู่เสมอ ราชครูเผิงจึงรู้สึกหงุดหงิดใจทุกครั้งที่ต้องเผชิญ

หวาดหวั่นกับท่าทีของบุตรสาว หากนางยังแข็งขืนเช่น

ินเซียงเสียงแข็งพร้อมดึงรั้งบุ

พาเผิงฟู่หลินมานั่งตรงเตียงนอนหนานุ่

ากแต่ง ท่านพ่อก็บากหน้าไปขอร้องฮ่องเต้ให้เจ้า แต่เจ้าก็เห็นแล้วเรื่องราวครั้งนี้มิอาจเป

อมรับการแต่งงานกับผู้อื่น พวกท่านไม่ยุติธรรม สวรรค์ไม่ยุติธรรมกับข้า” เผิงฟู่หลินร้องไห้คร่ำครวญออกมาอย่างสุดกำลัง นางฟุบลงตรงตักของ