ล้ว บริษัทของปวิชมีแนวโน้มว่าจะล้มละลาย จะให้ฉันแต่งงานกับผู้ชายแบบนี้เนี่ยเหรอ ไม่เอาหรอก เพราะงั้นฉันก็เลยใส่ยาลงไปในแก้วไวน์ของพ

ยิ้มอย่

ก่อนที่ความทรงจำต่าง ๆ ของจารวีจะค่อย ๆ หวนกลับ

สติไป เช้าวันต่อมา จิรพนธ์จึงถือโอกาสทำเป็นว่

้งเผลอไปนอนกับคู่หมั้นของน้องสาวของเธอ แต

บนใบหน้าของจิรพนธ์ได้ ตอนที่เธอเปิดปร

ั้งหมดที่เกิดขึ้น และได้รู้ว่าที่ตัวเธอร

ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ ปวิชเขาไม่ใช่คนขี้เหนียว ถ้าพี่ยอมตกลงเซ็นใบหย่าละก็ เงินค่าเลี้ย

ระกูลเจนกิจโภคินนั้น มีค่ามากกว่าหลายเท่า” จารวีพูดออกมาอย่างไม่ทันตั

แต่ก่อนฉันมองเธอผิดไป ที่แท้เธอมันก็เป็นผู้หญิงตีสองหน้านี่เอง” เธอยิ้ม

้ชายที่ไม่ได้รักตัวเองเลยสักนิด ม

็นคุณนายของตระกูลเจนกิจโภคินไม่ใช่เหรอ ตราบใดที่ฉันไม่ยอมถอยให้เธอมัน

้วเธอจะต้องเสียใจ พ

ห้นะ สิ่งเดียวที่ฉันรู้สึกเสียใจในตอนนี้ก็คือตอนที่แม

ดจบก็เด

แต่ที่ไหนได้กลับกลายเป็นว่าเธอมันโง่ โง่ที่โดนห

จน์ “อยู่ไหนแล้วเนี่ย ที่รักของพี่？” เธอถาม “รี

นพริบตาเดียว เพราะฉะนั้น เธอจะทำงานของเธอเสียไปด้วยไม่

งของปวิช ไว

มาซึ่งก็คือ รางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม นวิยาผู้

กันก่อน ส่วนงานฉลองค่อยมาว่ากันวันพรุ่งนี้นะ” บุญพจน์พูดพลางพาจารวีที่กำลัง

่ยอมฟัง” บุญพจน์นั่งลงข้าง ๆ เธอ และพูดต่อ “ต

อและนั่นก็ทำให้

ถึงบ้าน เธอก็เชิดหน้าขึ้นและเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าของเธอ

นจะถามอย่างรู้สึกเป็นห่วง “ให้ฉั

ื่องนี้ด้วยตัวของเธอเอง เธอเดินเข้าบ้านอย่างเงียบ

จริง ๆ แล้วควรจะเป็นเรือนหอของพวกเขา แ

างว้า

เธอจะต้องอยู่คนเดียว แต่นึกไม่ถึงว

ู้สึกด

ณหิวไหม？” จารวีรีบลุกข

ย็นกลับไม่มีอะไรอยู่เลย “ไม่เป็น

ที่พื้นอย่างเต็มแรง “จารวี ทำไมเธอถึงใจร้ายได้ขนาดนี้？” เขาก

อขมวดคิ้วมองเขา ตอนที่เธอออก

ล่า “ฉันมองผิดเธอไปจริง ๆ ผู้หญิงที่ใจดำอำมหิตอย่างเธอทำ

ใบหย่าให้แล้วพูดว่า “เซ็นซะ ฉัน

ากับเธอหลายต่อหลายครั้ง แต่นี่เป็

กราวกับว่าถูกแ

กับจิรพนธ์ซะขนาดนั้นเหรอ

กาสให้ตัวเองตั

ยน จิตใจดี ไม่ร้ายเหมือนเธอด้วย แม้กระทั่งคู่หมั้นของน้

ๆ เธอเรียบเรียงเรื่องทุกอย่างก่อนจะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาของเธอแดงก่ำ พลางพูดว่า “ใช่ ฉันใส่ยาลงไปในแก้วไวน์ของคุณ ฉันมันหน้าด้

วามตะลึง เขาไม่เคยเห

ธอฉายแววค

ั้นร่างกายของคุณมันกลับทำตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง” “อีกหน่อยถ้าคุณรู้สึกเหงา คุณคงรู้นะว่าจ

ิบตาให้ท