5 ไล่ตา

ืดแล้ว แม้จะยังไม่ถึงเวลาห้ามออกจากเรือนทว่าผู้คนที่สัญจรตามท้องถนนก็เริ่มมองไม่เห็นแล้ว ท่ามกลาง

ับสีหน้าหนักแน่นมั่นใจ พลางกล่าวออ

กเขาก็ได้จดจำเส้นทางเอาไว้อย่างละเอียดดีแล้ว ดังนั้นเวลานี้แม้ฟ้าจะมืดแล้วแต่ก็ไม่ถือว่าเป็นปัญหา

คาดไม่ถึงว่าพลังงานนั้นมีผลกับเขาโดยตรงทำให้ร่างกายของเขาแข็งค้าง มือของเ

ขย่าดูปรากฏว่าร่างกายของเขาไม่ขยับ เซียวจวิ้นหานจึงตัดสินใจเอนร่

ลินก็กล่าวออกมา

ฟังสิ่งที่หลี่อวี้หลินอาจจะพูดต่อไป กระ

ม น้ำเสียงแฝงความจริงจัง แม้จะยังไม่วางใจในตัวอีกฝ่ายเต็ม

เห็นเงาของชายคนหนึ่ง ร่างสูงใหญ่ ผ้าคล

มวดคิ้วแน่นพลา

ต่ดวงตาของเขากลับเปล่งประกายออกมาอย่างมั่นใจ “บาง

่กำลังเกิดขึ้นข้างในนั้นหรือไม

ับแผ่นอกแข็งแกร่งของเซียวจวิ้นหาน เขาเอนตัวกลับมานั่งเป

ำลังร้องโหยหวนดังแว่วลอยออกมาถึงด้านนอก พวกเขาแต่ละคนล้วนเป็นผู

ชา ทว่าสิ่งที่ทำให้พวกเขาทั้งสามคนต้องตกใจจนตกตะลึงพรึงเพริดไปก็คือเหนือแท่นบูชาขึ้นไปมีร่างขอ

่นา..” หลี่อวี้หลินกล่าวเ

ิ้นหานจ้องเขม็งไปที่หญิงสาวสีหน้าเคร่งเครียด จ้าวอ

้วนี่แหละ บางทีสัญลักษณ์บนหน้าผากข

ห้ชายสวมชุดคลุมสีดำนั้นตามหาศพของนางเจออ

ร” หลี่อวี้หลินหันไปกล่าวด้วยรอยยิ้ม แถมยังยกนิ้วโป้งให้อีกด้วย แต่กลับถูกเซียวจ

ของกันออก..” จ้าวอิงกล่าว แต่

์บนหน้าผากของนางก็เป็นเหมือนตัวกลิ่นที่นำทางให้ชายในชุดคลุมต

้นหานกล่าว “รอจังหวะเหมา

ัมผัสได้ว่ามีพลังบางอย่างกำลังเรียกหาข้า

ซียวจวิ้นหาน

ยงกันแล้วว่าได้หรือไม่ได้ เอาตา

บุ่มบ่ามเกินไป” เ

ลมสายหนึ่งวาบผ่านหน้าเขาไป เพียงแค่กะพริบตาเขาก็

ียงดังออกมาว่า “หยุดเดี๋ยวนี้นะ! หยุดกา

สั่งให้ข้าหยุดได้อย่างนั้นรึ? ช่างไม่รู้จักประมาณ

ช่วยให้ตนสามารถมองเห็นใบหน้าของชายในชุดคลุมสีดำได้ แต่เขาคิดผิดเพร

“ใต้เท้าเ

มณ์ของตนเอง จึงถอนหายใจแรงออกมาก่อนจะถลันตัวพุ่งตา

ด้วย..” จ้าวอ

าคลั่ง ครู่หนึ่งเขาก็ตวัดกระบี่ในมือลง พลางออกคำสั

ถอะจะเพราะอะไรก็ช่างตอนนี้สิ่งที่ข้าต้องทำคือทำลา

วแม้นางจะตายไปแล้วก็เถอะ ก็นั่นแหละหากเป็นคนทั่วไปมองก็คงรู้สึกหวาดกลัวจนเผ่นหนีแทบไม่ทันเชียวล่ะ แต่สำหรับหลี่อวี้หลินแ

่นยันต์ในแขนเสื้อรอท่าอยู่แล้วพลันสะบัดออกมาซัดเข้าใส่ร่างแม่นางอาหนิงจนเกิดเป็นรอยไหม้ แต่นางก็ยังไม่หยุด เซ

บูชายัญนี่ของเขาให้ได้ เมื่อชายในชุดคลุมสีดำเห็นชายหนุ่มอีกสองคนกำลังพุ่งเป้ามาที่ตนโดยเฉพาะแสงสีเงินแวววาวในม

นึ่งเงากระบี่ของเซียวจวิ้นหานตวัดเป็นแนวโค้งซ

มจึงกล่าวเสียงกึกก้องขึ้นว่า “เจ้าเป็นใคร?

กัดฟันกล่าวสีหน้าเดือดดาล “สิ่งที่เจ้าคว

่ไร้ตัวตนไม่ไหวจึงตะโกนเรี

ต์ออกไปสามแผ่นเพื่อช่วยเหลือจ้าวอ

ยันต์ของไป

าผากของแม่นางอาหนิง และแผ่นยันต์ก็เข้าเป้าแม่นราวกับจับวาง ร่างของแม่นางอาหนิงพลันหยุดการเคลื่อนไหว และล่วงลงไปนอนกองกับพื้นอย่างกะท

รเลี้ยงดูมาอย่างดีจากเจ้าสำนักซีเฟิง!”

อครู่ทำให้หลี่อวี้หลินมั่นใจมาก

ประกายสีเงิน เขาฟันออกไปหนึ่งกระบวนท่า ร่างของชายในชุดดำเบี่ยงตัว

ยมรับมือกับสิ่งที่อาจจะโผล่มาอ

ง หลี่อวี้หลินเห็นดังนั้นจึงตะโกนของยืมกระบี่ที่ยังไม่ถูกชักออกจากฝักบนเอ

ล้วโยนให้หลี่อวี้หลินทันที หลี่อวี้

เลือดแล้วแปะเข้ากับตัวกระบี่พลันตัวกระบี่เปล่งแสงสีทองสว่างวาบแผ่รังสีศักดิ์สิทธิ์ออกมา ขณะเดียวกันทางด้าน

องเขาไม่ตอบสนองต่อพลังของตนเต็มที่เหมือนทุกครั้ง ดังนั้นเขาจึงใช้พลังมืด

บ่นพึมพำไปด้วย “เป็นไปไม่ได้ คัมภีร์ไม่เ

ยวจวิ้นหานน้ำเสียงและแววตาเชื่อมั่นในความคิดของตนม

-----------------

ง คือ เสื้อคลุมท