NG(1

...แล้

ที

ือนที่

...........

อาทิต

ีร่างเล็กของใครบางคนกำลังนั่

่งถอนหายใจยาวออกมา ก่

ยใจซะย

งทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้น เรียกความ

คนตัวเล็กเรียกชื่

ำไ

นึ่งเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก เพราะพ่อของทั้งคู่เป็นเพื่อนรักกัน หนำซ้ำทั้งสองคนยังเ

ดีๆ ให้เห็นบ้

ห์ให้นับอยู่ห้องเดียว

ยักษ์ใส่ทั้งวัน นับ

มานอนห้องเลย วายุกว่าจะกลับมาก็ดึก แถมพออาบน้

เหงามากเลย และที่สำคัญนับแ

ลอมตัวเข้ามามันก็ไม่มีประโยชน์เลยนะ (T^T) " นับหน

้ตะวันช่ว

นช่วยคิดหน่อย ตะว

่อนนับแค่หน

นก็คือเกิดก่อน ถึงจ

สนิทกับวายุก่อนไหม เพราะอย่างน้

ล้ว อะไรๆ ก็

้งวายุ และฟาโรห์มันเป็นนักบาสโรงเรียน อย่างน้อยก็น่าจะได้ไอเดียอะไรบ

งครวญคราง เพราะสิ่งที่เธอคิดว่าจะได้เจอกับความเป็นจริงมันช่างต่างกันเหลือเกิน อย่

ับไม่ใช่คนยอมแพ้อะไร

นั่งเหงาหงอยแบบนี้กันนะ

้งหลายปี ไหนจะหน้าอกนับก็รัด

ี้อีกครั้ง และไปเรียนต่างประเทศอย่างหมดกังวล!" นับหนึ่งเอ่ย

นๆ ชัดๆ เพราะงั้นนับจะต้องเป็น

(18+) ก็รังสรรค์แผนการต่างๆ ขึ้นมามากมาย เพื

.0

ะยากสักเท่าไหร่กันเชียว ฮึบ!" นับหนึ่งถลกแขนเสื้อตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะล

.0

หนึ่งมองห้องที่สะอาดเอี่ยมอ่องด้วยคว

อ

ระตูเข้ามาเป็นใคร นับหนึ่งก็ฉีกยิ้มกว้างออกมา ก่อนที่จะลุ้นด้

ีวายุ

ตามองคนตัวเล็กเลยแม้แต่น้อย แต่ทว่าเขากล

้บ

มีปฏิกิริยาใดๆ เขาเพียงแค่เดินไปที่โต๊ะ

บโต๊ะหนังสือ

รกๆ ก็เลยจัด

ยจบก็โยนกระเป๋าเป้ที่สะพายอยู่ลงบนเตียงชั

นึ่งมีท่าทางหงอยลงทันที ทั้งๆ ที่คิดว่าจะได้รับคำชม แ

Spo

ารำ

องแค่นี้ถ

ต่ทำเย็นชาใส่ตลอดเลยล่ะ ทั้งๆที่นับ

นี่แล้วมันทำให้วายุร