าก คิดอยู่พักใหญ่ จือซ

ายในห้องก็พลอยมืดสนิท จือซีจึงพูดปลอบใจฉัน

เห็นว่าเป็นเวลาที่แสงไฟ

ตาไปเห็นกระถางต้นไม้แห้งเ