ป็นเสียงข

ับไปหวานแหววกับเธอ ฉันไม่สนหรอก

อยากได้การช

ลินชวน

คุณในใจมีแค่ฉั

ด้

งานของฉันต้องยิ่ง

ไ

ร่าเริง ส่วนเซิ่งหลิน

เรียกผู้จัดการร้

ับลูกโป่งพวกนี้ออก

นเวยพลันแด

ซิ่ง ฉินเวยก็เห็นกระเป๋าเดิ

วี่มาน

น “ของขวัญ” ที่เซิ่

ต่ง เซิ่งหลินชวนก็ทำตาม

หลังนี้กำลังจะเปลี่ยน

ปากยกขึ้นเป็นรอยย

มินตัวเองสูงเก

ี่อยู่ในวิลล่

ื้อผ้าที่ต้องพกติดตัว แล

ยกระเป๋าและนาฬิ

วนปฏิบัติต่อฉินเว

ให้แค่เดินผ่านแล้วเหลือบมองสองครั้ง เซ

ันคอที่เซิ่งหลิน

ๆ เพราะเป็นสิ่งที่เซิ่งหลินชวนถักด้วยม

าร์ดหลายใบที่

งหมดล้วนเกี่ยวข

ยชอบเค้กรสสต

อชอบเป็นรุ่น

่ก้อนโตที่ผู้จัดการร้านเข็นมาให้ตอนกลางวั

นแตกเป็นเสี่ยง ๆ เจ็บปวดราวก

การ์ดพวกนั้นก

ว ความทรงจำพวกนี้…ก็คงไ

กระเป๋าเดินทางที่ไม่หนักนักออกมา

เดี๋ยว

ิบพวงกุญแจชินจังที่ฉินเวยแขวนไ

ีบขึ้นไปบน

ดูหน่อย ไม่งั้นจะรู้ได้ยังไงว่าเธอไ

เดินทางไว้แน่น ค

ยความว่

ว่ายังไงล่ะ เธ

นิสัยต่ำทราม แย่งแม้กระทั่งผู้ชายที่ฉันไม่ต้องการ ก็เพราะเธออย

ฉินเวยกำแ

ม่อ

ีสิทธิ์มาดูถูกฉัน ไม่อย่าง

ุญแจดังมาจ

่ออวี่กลับไล่ตามติด คว้ากระเป๋า

ปมา จู่ ๆ ซูม่ออวี่ก็เอนตัวไปข้าง

ยามสุดแรงกลิ้งตัวลงจากรถเข็น เดินโซเซเข้ามา แล

ฉินเวยถูกผลักจนกระแทกเข้าก

ชยให้ แล้วทำไมเธอยังต

เงยหน้าขึ้นสบตากับฉินเวย แววตานั้นกลั

เลยว่าเธอจะใจร