ด้วยความกระตือรือร้นอย่าง

่างประเทศ ชีวิตใหม่ การเริ่มต้นใหม่ เธอจะไป

หารเช้ามาให้เธอบนเตียง พาเธอไปขับรถเล่นเงียบๆ เลียบชายฝั่ง และน

้ยงของเธอยกย่องความทุ่มเทของภาคิน “เห็นไหมล่ะ?” เธอบอกกับพรา

โทรศัพท์ทุกๆ สองสามนาที เธอสังเกตเห็นของขวัญที่เขาเอามาให้เธอ—ผ้าพันคอไหมสีฟ้าเฉดที่จูลี่ชอบ นิยาย

้จบลงในบ่

นั้นประตูก็พังโครมเข้ามา ภาคินยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้า

ป?” เขาคำราม

สนอย่างใจเย็น “ฉันไม่รู้ว่

ขาก้องกังวานไปทั่วพื้นที่กว้างขวางโ

ิวหนังของเธอ “เธออยู่โรงพยาบาล พราว! เ

่างพวกเขา จูลี่พยายามฆ่าตัวตาย ก

จ ไม่สงสาร มีเพียงความว่างเ

ยนเป็นเสียงที่แตกสลายและดิบเถื่อน “และมันเป็นความผิดของเธอ! เธอแ

ยรัก ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโศก

ด้วยความเกลียดชัง “เธอใจดำขนาดนี้ได้ยังไง? เธอเป็นน

ะที่เขาเป็นคนที่ทิ้งให้เธอถูก

สียงของเธอเป็นเสียงกระซิบที่ห่าง

และน่าเกลียด “นั่นมันไม่พอหรอก เธอจะต้องชดใช้

ขาแน่นขึ้น ใบหน้าของเขาอย

น ตลอดชีวิตที่เหลือของเธอ นั่น

าของความรักที่เธอเคยรู้สึก ทำไม? ทำไมหลังจากทุกสิ่งทุกอย่าง คำพูดของเขายังคงมีพลัง

ตา เธอหาคำพูดมาปกป้องตัวเองไม่ได้ จะ

มกระซิบออกมา คำพูดนั้นมีรสชาติเหมือนเถ้า

องเขาก้องกังวานด้วยความเชื่อมั่นอย่างสมบูรณ์ “จูลี

งอย่าง—อาจจะเป็นการตระหนักถึงความโหดร้ายขอ

สายเกิ

่นสะเทือนและเติบโตเป็นเสียงหัวเราะที่ดังลั่นและอาบน้ำตา เสียงนั้นป่าเถื่

ความหมาย สิ่งสุดท้ายที่เธอเห็นคือใบหน้าของภาคิน ความ

ลกก็ด