พราวเลย เขามองดูหมอและพยาบาลวุ่นวายอยู่รอบตัวเธอ ต่อสายน้ำเกลือและเครื่องตรวจวัดต่

ผสมกับน้ำ พราวอ่อนแอและหมดสติเกินกว่าจะกลืนได้ โดยไม่คิด ภาคินรับยาเข้าปากตัวเองและประกบริมฝีปา

้น ดวงตาของเธอใส แต่ว่างเปล่า เ

น วิกฤตครั้งใหม่ก็ปะทุขึ้น พยาบาลคนหนึ่งรีบเข้ามาบอ

ยงโรงพยาบาล ดูเปราะบางยิ่งกว่าเดิม ก

้อนจาก...เหตุการณ์นั้น เธอต้องการการปลู

นความผิดของเขาเช่นกัน เขาผลักดันจูลี่ สัญญาว่าจะส่งเธอไปไกลๆ ซึ่งนำไปสู่การกระท

เขามองเธอผ่านกระจกใสที่ประตู เธอนั่งตัวตรง จ้องมอ

มน้าวตัวเองว่าพราวเป็นหนี้จูลี่ในเรื่องนี้ มันคือชีวิตแลกชีวิต—ชีวิตของเด็กที่พราวเป็นสาเหตุโดยไม่ได้ต

นเข้าไ

รู้สึกถึงการมีอยู่ของเขา ไ

มองดูเงาสะท้อนของเธอ

ะตาย” เขาพูด

ยังค

กระดูก” เขาพูดต่อ “หมอบอ

นรอยยิ้มที่ขมขื่นและไร้ซึ่งควา

างก้าวเข้าไปใกล้ “นี่คือโชคชะตา นี่คือโ

น้ากับเขา ดวงตาของเธอลุกโชนด้วยไฟเย็น “ด้วย

าขาดสะบั้น “เพราะคุณ เธอถึงเสียลูกของเราไ

พูด น้ำเสียงของเธอ

ารยอมรับว่าทั้งหมดนี้—ความเจ็บปวดของพราว ลูกที่จากไป ความเจ็บป่วยของจูลี่—เป็นความผิดขอ

ะยกเลิกการควบรวมกิจการ ผมจะใช้ทรัพยากรทั้งหมดของอาณาจักรวัฒนากรเพื่อบด

ถ้าคุณทำสิ่งนี้ ผมจะยกโทษให้คุณ เราจะสามารถทิ้งเรื่อ

จากสัมผัสของเขารา

ธอพูด “และฉันไม่สนใจคำขู่ของคุณ ก

กเธอให้ลุกขึ้นยืน การเคลื่อนไหวอย่างกะ

่าฉันจะบอกว่ามันจบ เธอเป็นของฉัน พราว เธอเป็นของฉันเสมอมา ชีวิตของเธอ ร่างกาย

สะพรึงกลัว นี่ไม่ใช่ผู้ชายที

กครั้ง น้ำเสียงของเขาเยือกเย็นอย่าง

ด เสียงสั่น

เย็นชาและว่างเปล่า “คุณ

มันออก ชายร่างใหญ่สองคนในชุดสูทสีดำยืนอยู่ข้างนอก พร้อมกับพยาบาล

ขาอ่อนโยนและน่าสะพรึงกลัว “หรือเราจะทำโดยใช้กำลั

ๆ ทั้งสิ้น มันคือดวงตาของผู้ชายที่หลงทางไปอย่างสิ้นเชิ