เขากล่าว

มองตรง ๆ จึงก้มหน้าจัดหนังสือต่อ แต

อยยิ้มของพิมพ์แก้วที่กำลังนั่งเช็ดปกหนังสือ พลันคิดในใจว่า ความสุขของเขา ไม่ใช่เป็นครูให

ก ๆ โรงเรียนบ้านทุ่งแสงดาววิ่งเล่นกันอย่

พิมพ์แก้วที่เพิ่งเดินเข้ามาในโรงเรียน เธอถือ

ี่ของฝากค่ะ ค

ก ใบหน้าเริ่ม

อ” เด็ก ๆ รอ

พให้พวกหนูเอ

ยืนอยู่อีกฟาก เขายกมือเกาศ

แก้วเอ่ยถามเมื่อเขาเดินเข้

วยที่สุดในหมู่บ้าน” คำพูดเรียบง่ายทำให้พิมพ์แก้วหน้าแดงจัด

แซวกั

วิ่งหนีไปให้ไกล ก้องภพยิ้มกว้าง

ัดขนมใส่กล่อง ก้องภพก็เดิน

หน้ามองเขา สายตาสั่นไหวกับความตรงไปตรงมาที่มากขึ้นเรื่อย ๆ เธอไม่ร

ียบสงบ เขาเปิดสมุดเล่มหนึ่งออกมา นั่นคือสมุดบันทึกส่วนตั

และไอเดียกิจกรรมใหม่ ๆ สำหรับเด็ก ๆ แต่เมื่อเปิดลึกเข้

ด็ก ๆ อีกแล้ว รอยยิ้มข

แต่ก็กลัวว่าเธอจะ

ุดอย่างรวดเร็ว ราวกับกล

มือนเคย ขณะที่เธอช่วยเด็ก ๆ เก็บโต๊ะ เผอิญสา

วจดูว่าเป็นสมุดของเด็กหรือไม่ แต่เมื่อพล

อความสั้น ๆ ถูกเขียนไว้อย่างแผ่วเบ

งพี่ภพ” พิมพ์

ก็เดินเข้ามาในห้อง สายตาเข

ลง รีบก้าวเข้ามา คว้าส

ะ พิมพ์แก้วมองหน้าเขา

จะเปิดอ่าน” เสียงเธอสั่นเล็กน้อย

เข้ากระเป๋า รี

กถือว่าพี่เผล

มตื่นตระหนก ความลับที่ซ่อนมานา

งไม่อยากรุกหนัก เพราะไม่รู้ว่าเธอคิดเช่นไรกับเขา หากเธอไม่ไ

มือนเคย เด็ก ๆ บ่นคิดถึงขนม ขณะที่ก้องภพ

านขนมเล็ก ๆ ของพิมพ์แก้วกลับปิดเงียบ

านทำขนมจนดึก เห็นว่าไข้

นทันที เขารีบขับรถไปบ

ขนหนูชุบน้ำถูกวางไว้บนหน้าผาก แก้มแดงจัดจา

ียงแผ่วเบา

มาอย่างรีบร้อน ร่างสูงนั่งลงข้า

พี่ชายของเธอไปทำธุระต่างจังหวัด เธ

กวนพี่น่ะค่ะ แค

มจากถุงใส่ชาม เป่าเบา ๆ แล้วย

ะหน่อยนะ

พราะความใกล้ชิดที่ทำให้หัวใจเต้นแรงเกินควบคุ

ก้องภพสบตาเธอ แววตาเต็มไปด้ว

อก แต่เพราะพี่เป

นิท ก้องภพยังนั่งเฝ้าอยู่เงียบ ๆ เขาม

แบบนี้ แม้ไม่ใช่ฐานะ

ก็แพร่กระจายไปทั่วหมู่บ้านเร็วยิ่งกว่าลมพัด เด็ก ๆ เอามาแซว พ่อค้าแม่ค้าเอามาพูดเล่น ท

ละเพื่อนสนิทของก้องภพ นั่งดื่มน้ำชาด

ื่อนอยู่หรือเปล่า” คำถามนั้นทำให้ก

ะชาติ” ชา

์แก้วสนิทเกินเพื่อนพี่ชายน้องสาว ฉันไม่อยากให

ิงสิ เขารักเธอจริง ๆ แต่กลับได้เพียงกลืนคำนั้นลงไปในลำคอ เพราะยังไม่รู้ว่าเธอค