งดี” ชาตรีพยักหน้าแ

่น้อง ก็อย่าทำให้เธอห

ๆ ล่ะ นายจะว่ายังไง”

น” คนพูดตบบ่าเพื่อนเบา ๆ คล้ายจะเปิดทางและเปิดไฟเขียวให้เพื่อนรัก ด้วยรู้นิสัยกันมานานว่าอีกฝ่ายเป็นคนเช่น

ินบางส่วนของการสนทนา แต่ไม่ได้ยินทั้งหมดเพราะรีบเดิ

ๆ ในใจ รอยยิ้มที่เคยสดใสกล

าเปิดสมุดบันทึกขึ้นมาก่อนจะเขียนบันท

อ่อนลอยคลุ้ง ก้องภพยืนอยู่กลางแปลงนาเรียนรู้ พร้อม

รง ผลผลิตก็จะงอกงาม เหมือนกับชีวิตคน ถ้าเรา

ก่อนจะวิ่งไปลองคัดเมล็ดพ

ูดของก้องภพ จึงหยุดยืนฟังเงียบ ๆ สายตาของเธอจับจ้องชายหนุ่มที่ก

จให้เด็ก ๆ และให้เราเหมือนกัน” พิมพ์แก

ิ่งเล่น พิมพ์แก้วเดินเข

เหนื่อ

าดื่มช้า ๆ

เห็นเด็ก ๆ มีค

พ์แก้วปลิวเบา ๆ เธอหันไปสบตาเขาโดยไม่ตั้งใจ

น แววตาอ่อนโยนของก้องภพก็ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเ

อกไป อยากบอกว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เขามองพิมพ์แก้

ียบ ปล่อยให้สายลมในทุ่งนาพัดพาความ

มีออเดอร์น้ำตาลมะพร้าวล็อตใหญ่ หรือมีใครบางคนช่วยซื้อวัตถุ

ับรายจ่าย เธอสังเกตว่าชื่อผู้สั่งซื้อตัวจริง ในใบฝากซื้อ

กใจและซาบซึ้ง มือสั่

ลูกค้าลึกลับที่คอยช

ตลาด เห็นก้องภพกำลังยื่นซองเงินให

นผม” เสียงนั้นทำให้พิมพ์แก้วมั่นใจ เธอก้าวออกมาจาก

สีหน้าตกใจยิ่งกว่าตอนโ

ิมพ์แก้วเดินเข้าไปใกล้ ใบหน้า

วยพิมพ์มาตลอดก

้จะปฏิเสธหรือยอมรับดี แต่สุดท้าย

ล้วก็สั่งต่อเพราะฝีมือเธอดีจริง ๆ” เขารู้ดีว่าความฝันเล็กๆ ของเธอคืออยากมีร้านขนมเป็นของตัวเอง ไม่ใช่มาเปิดแผงขายในตลาดเช่นนี้ เขาก็

ีน้ำใส ๆ เอ่อคลอ เธอสบต

ิมพ์อยากขอบคุณแค่ไหน” ก้องภพยืนนิ่งไปชั่

ลึกกว่านั้นที่พี่ยังไม่กล้าบอกเธอตรง ๆ” พิมพ์แก้วยืนนิ่ง หัวใจเ

มีเพียงเสียงจักจั่นดังระงม ก้องภพกับพิมพ์แก้วยื

น้าเขา ดวงตาแดงก่ำจ

ื่องเล็ก ๆ เลยนะคะ มันคือกำลังใจอั

ล็กน้อย ก่อน

นขนมของเธอไปได้ดี ถึงพี่จะไม่ใช่ค

ธอก้าวเข้าใกล้ทีละนิด มือก

ิง ๆ เหรอ” คำถามนั้นทำให้ก้องภพชะงัก เขาหลับตาแน่นราวกับก

แอบชอบเธอมาตลอด แต่เพราะกลัวเสียเพื่อน เลยไม่เคยกล้าพูด” เขาเป็นเพ

าก น้ำตาไหลพราก แต่เป็

วเองที่แอบรู้สึก” เธอ

้าพูด” ก้องภพเบิกตากว้างเหมือนไม่เชื่อหู เขา

ดงจัดราวกับกลีบกุหลาบ เธอก้มหน้าน้อย ๆ ก่อ