หม่พร้อมสำหรับการสัมภาษณ์งานในวันนี้ และไม่ลืมที่จะเตรียมเอกสารเผื่อไว้ให้ครบ ก่อ

มารับประทานอาหารในตอนเช้า ครั้นสังเกตการแต่งตัวก็ยิ่งสงสัยไม่ได้ว่าจะไปทำอะไร

วยน้ำเสียงดีใจและตื่นเต้นเหมื

ยกตัวแล

้แล้วนั่งลง ดวงตากลมมองอาหารมื้อเช้า

จะให้ไปส่งที่บริษัทก่อนไหม?” ถล

ครั้นเหลือบมองพี่สาวที่กลับมาเป็นปกติแล้วก็ยังอดห่วงอยู่ไม่ได้แม้ใบหน้าจะมีรอยยิ้มประดับเช่นเดิม

ช่ไหม? กับเรื

้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เธอยังไม่ได้บอกว่าเลิกกับเขาอย่างจริงจัง ที่รู้เพราะเป็นควา

รกับความรู้สึกแย่ ๆ ภายในใจให้จบสิ้น วันนี้เธอควรจะนัดคุยกับเขาหรือไม่ก็ส่งข้อความไปบอกเลิกกันเส

าร์ตว่างไหมคะ? รักมีเ

ที่ห้องครัวก่อนจะเดินออกมาสังเก

กัน

เดินออกไปทันที ขณะที่ลฎาภาหยิบกระเป๋าออกมา

่านสัมภา

ยและมือเย็นจนสั่นแทบทำอะไรไม่ถูก แม้จะไม่ใช่การสมัครงานครั้งแรกทว่าบริษัทนี้เป็นบริษัทผลิตและส่งออก

นใจ บ้างก็สีหน้าแสดงถึงความกังวล ลฎาภาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก้มหน้ามองมือท

ลฎาภาเดินออกจากห้องแทบหมดแรง ทั้งคำถาม

รและกระเป๋าด้วยสีหน้าละห้อย จากการสัมภา

ละร่างกายยังคงสั่นเพราะรู้สึกประหม่าไม่หาย จนกระทั่งมีเสียงผู้ชายด

นไหม? ฉันมีนัดบ

ำผิดอีกแล้

ามที่เข้ามา แต่ก็ยังมีคนเข้ามาอยู่เรื่อยๆ ทำให้ยังไม่สามารถเปิดประตูออกไป สิบนาทีผ่านไปหลังจากที่นั่งอยู่บนฝาชักโครก เธอหันไปวางโทรศัพท์บ

งทุกอย่างในห้

ปิดออกส่งสายตามองผ่านช่อง เมื่อเห็นว่

้ย.

อนจะรีบหันตัวและวิ่งออกจากห้องน้ำไป แต่ก็ไม่ระวังเพรา

จพลางเดินถอนหลังดูสัญญาลักษณ์ข้างหน้าอีกครั้ง ทว่าค

มเสียงพลางก้มหน้าก้มตาเดินออกจากห้องน้ำ

ออกมากับท่าทางของหญิงสาวตรง

ล์ เป็นครั้งที่เท่าไหร่กันแล้วเวลาตื่นเต้นมักเดินเข้าห้องน้ำผิด เธอล้วงมือหยิบโทรศัพท์ใน

ต้องเดินกลับไป

งกลมจนกระทั่งตัดสินใจได้ว่าจะต้องเดินกลับไปเอา เธอยกมือขึ้นตบแก้ม

เข้าไป จนกระทั่งหยุดอยู่ที่บริเวณใกล้หน้าห้องน้ำชาย

านราวเกือบยี่สิบนาทีจะเห็นว่าไม่มีใครเข้า

่ม

งแต่กลับไม่พอโทรศัพท์มือถือและเ

ึ้นขยี้เส้นผมด้วยความหงุดหงิดเม

พูดคุยและคนก็ได้เดินเข้ามาในห้องน้ำ ลฎาภาต

องน้ำผิดและลืมเอาของออกมาอีก ลฎาภายืนพิงกับเสาต้นใหญ่ที่ห่างไม่ไกลจาก

ฉันละ ใครจะ

แต่ก็ไม่พบอะไร หนำซ้ำยังหน้าแตกและอายกลับมาอีก จนสุดท้ายแล้วก็ลองโทรเข้าที่เบอร์ของเ

พท์ดันมาหายอีก ! ส