้นจากที่นอนและมองไปรอบ ๆ อย่างทันที มือทั้งสองข้างยกขึ้นกุมศีรษะราวกับว่ากำลังนึกเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น เมื่อ

มตาขึ้นมองแต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นหญิงสาวนั่งอยู่ด

กกกก

รี๊ดไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมเขาถ

วอึ้งจนร้องไม่ออกได้แต่หัวเราะสมเพชตัวเอง ขณะที่ชายหนุ

ที่นี่ได้” ศรันภัทรถา

ออกมา “ฉะ...ฉันต่างหากที่ต้องถา

กันเพราะรู้สึกถูกชะตาด้วยแต่ทำไมถึงมาลงเอ่ยกันบนเ

ยครั้งแรกให้กับผู้ชายคน

ยกลางคนดังขึ้นขณะที่ประตูห้องเปิดออก หนุ่มสาวทั้งส

ยแล้ว คุณ

ระตูเข้ามาเห็นอะไรที่ไม่ควร ชายหนุ่มก้มหน้าหลบหันไปทางอ

เธอเมาจนเสียต

ยามพูดด้วยน้ำเสียงแผ่ว เขาเหลือบมองใบหน

ร้อยแล้วออกมาหาแ

ละเก็บเสื้อผ้าเดินเข้าห้องน้ำไปในทันที ส่วนถลัชนันท์นั้นขยับตัวลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้าของเธอท

วัยกลางคนนั่งหันหลังอยู่ ถลัชนันท์จึงค่อย ๆ ย่องเดิ

ียงของลภัสรดาเอ่ยขึ้นเมื่อได้

คนหันมาเหล่มองด้วยสายตายากจะคาดเดา จึงได้แต่

ภัสรดาถามพลางส่ง

ยงพลางก้มหน้าหลบสายตาที่จ้องมองอยู่ “คือว่า...หนูไม่ไ

ความผิดพลาดที่เกิดขึ้น เธอเกร

ภัสรดายังคงถามต่อไปด

ยความงุนงงและแปลกใจ จนกระทั่งชายหนุ่ม

าใจผิด...” ทันทีที่นั่งลงศรั

ะเอื้อมมือไปตีที่ต้นแขนอ

่อรักใ

์พยักหน้

นกับลูก

ะ?

.ทำไมผมต้องแต่ง

ความไม่พอใจ ตรงข้ามกับถลัชนันท์ที่อึ้งจนพูดอะไรไ

งคะ คือหนูไม่ได้คิดมา

งอยู่กับผู้ชายในสภาพแบบนี

ะหน่อย ปล่อยเธอไป

แม่

ที่ทำหน้าไม่พอใจ “แกจะไม่แต่งก็

่มรู้ดีว่าหากมารดายื่นคำขาดแล้ว คงจะมีแผนการอะไรบางอย่

อ ตามฉั

หล่อนคิดว่าชาตินี้ลูกชายจะไม่ได้แต่งงานเสียแล้ว เพราะรู้ดีว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนนั้นนิสัย ชายไม่เชิง หญิงไม่ใช่ ไม่สนใจผู้หญิงคนไหน ไม่มีแม้กระทั

ำให้รู้สึกต้องชะตาด้วย แม้หน้าตาจะบ้าน ๆ ไม่ได้โดดเด่นอะไรก็ตาม

ีรษะราวกับว่าสมองจะระเบิดออกมา แม้ว่าการแต่งงานจะเป็นสิ่งที่เธอห

ตลกเลย