าของฉืออวี้ด้วยสัญชาตญาณเพราะกลัวว่าเขาจะเข้าใ

งครึ่งเดียวก็

นมีเรื่องราวบทหนึ่งเขียนถึ

า ใครกันที่ช่างว่างจัดถึงขนาดเอาเรื

ีปาก ตั้งใจ

ศัพท์บนโต๊ะกลับ

ทรศัพท์ขึ้นม

ยอมรับว่าเขากับรักแรกได้กลับมาสานสัมพันธ์กันอีกครั้ง ตอนนี้สตาร์ไลท์มีเดี

ียบลงทันที สีหน้าของเขายากจ

ึงรีบลุกขึ้นพรวด พร้อมกับโพล่งออกมาอย่างร้อนรน “สานสัมพั

ตัวไปหมายจะแย่งโทรศัพท์จากมื

แต่ก็ไม่ได้ยื่นโทรศัพท์ให้เธอ เขาพูดกับหลี่หยาง

ับ” หลี่หย

ดยอ้างว่าเป็นของหมั้นแทนใจของคนทั้

หญิงรุ่นนั้นบนโต๊ะเครื่องแป้งของเจ

กาเรือนนั้นไม่ลง แสดงว่าใน

ียบไป เจียงหลีก็เร

นจะเดินกลับเข้าห้องทำงานไป “ผมมี

ต๊ะแล้วเปิดคอมพิวเตอร์ แต่ใจกลั

ก่อน ตอนนั้นเธอกำลังอยู่ที่บ้านตระกูลเจีย

เพื่อใช้เด็กเป็นเครื่องผูกมัดการแต่งงานนี้ไว้ จ

อยู่ข้างกายเขา เพียงเพื่

ัวไปมาด้วยความกระวนกระวาย เธ

ห้องทำงานพักหนึ่ง ก่อน

้ยินเสียงเขา เธอ

และลอดเข้ามาในห้อง ราว

่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เขาก้มหน้าอ่

คมกริบจ้องมองราวกับจะค้นหา

้วโน้มลงไปพูดเบา ๆ “ฉันไม่รู้ว่าเรื่องในนิตยสาร ส่งผลกระทบอะไร

ดแบบนี้ เขาจึงวางปากกาลูกลื่น

นาฬิกาเรือนนั้นก็ไม่ใช่นาฬิกาคู่รักอะไรทั้งนั้น แต่มันคือของขวัญวันบรรลุนิติภาวะที่แม่ฉันให้ฉ

เหลือบมองปฏิกิริยาข

พียงจ้องมองเธอนิ

พราะกลัวเขาจะเข้าใจผิดจนโมโห แล้

ามเงียบภายในห้อง เจียงหลีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแ

บดีไหม นิ้วก็เผลอไปกดโด

ง “พี่หลีคะ ท่านประธานให้พี่ร

ดวางสาย จากนั้นก็เงยหน

้อสูทที่พาดอยู่ตรงพนักพิงมาถือไว้ แล้วพูดกับเธอว่า “พ

างอย่าง แต่เขากลับหันหลัง

ว้แล้ว ฉืออวี้เตรียมจะขึ้นรถ แต่เมื่อ

นื้อไหมสีชมพูอ่อนที่เข้าคู่กับกระโปรงทรงสอบ ผมลอนยาวสลวยปล่อยทิ้งตัวไปต

อนจะขึ้นรถไปแล้วเอ่ยสั่ง

ต่คุยโทรศัพท์เรื่องงาน เจียงห

งซื่อ เจียงหลี

จนกระทั่งลับหายเข้าไปในตึกเ

องกระจกหลังแล้วเตือนว่า “คุณฉ

าสะพายทรงเปลือกหอยยี่ห้อชาเนล