ของประธานบริหาร และเห็

งกระซิบบอก “ระวังหน่อยนะคะ ดูเ

้า ก่อนจะผลักป

่อ

งก็ถูกปาเข้าใส่หน้าเธออย่างแรง ขอบนิตยสาร

เค้นถามด้วยความเดือดดาล “แกอธิบายมาซิ

ที แต่นิตยสารพวกนี้ไม่สามารถทำลายทิ้งได้ในเวล

ฉันบอกว่าเซี่ยฉือจงใจจัดฉาก และฉันกับเขาไม่มี

วด่าเธอ “เสียแรงที่เป็นถึงผู้อำนวยการและหัวหน้านักออกแบบของเจียงซื่อ แกไม่รู้หรือไงว่านักข่าวของสตาร์ไลท์

ฉือ ก็สบายใจได้ค่ะ เรื่องที่ฉันแต่งงานกับฉืออวี้ คนภาย

ี “ตลอดสามปีที่ผ่านมา แกทำตัวห่างเหินกับฉืออวี้ ก็เพื่อรอให้เซี่

น ดวงตาคู่งามวิบวับราวกับค่ำคืนอันหนาวเหน็บท

งเขาสั่นไหววูบหนึ่ง ก่อนจะใช้ระดับเสียงที่ดุดันยิ่งกว่าเดิม “กลับไปแกต้องไปขอโทษคุณฉ

าเธอเป็นเพียงเครื่องมือในการเกาะแข้งเกา

ไหม ช่วงนี้บริษัทกำลังจะมีโปรเจกต์โปรโมตแบรนด์ครั้งใหญ่ ต้องอาศั

งานการออกแบบเสื้อผ้าที่แม่ทิ้งไว้ไปเร่ขายเพื่อสร้างเครือข่ายเส้นสายงั้

！” เจียงเจิ้งเหยาฉุนจัดจนฟิวส์ขา

ี่ปิดสนิทก็ถูกผลักออก พร้อมกับกลิ่น

ี่หน้าประตู เขาได้ยินบทส

่ชราพลันเปลี่ยนสีเป็นนอบน้อมทันควัน เขาลดมือเก็บก่อ

ิ้งเหยาแวบหนึ่ง แววตาข

ถือกระเป๋าแบรนด์เนมสุดประณีตเอาไว้ มืออีกข้างล้วงกระ

ิ จึงรีบพูดขึ้นว่า “คุณอุตส่าห์ให้เกียรติมา เช

ให้” ฉืออวี้พูดพลางเหลือบมองเจียงห

ซื่อด้วยตัวเอง เจียงเจิ้งเหยาตื่นเต้นมาก จึงอาศัยโอกาสนี้เอ่ยย้ำ “แล้วเรื่อ

ท่าทางดูไม่ยี่หระเท่าใดนัก “ช่วง

ร่งเร้าเจียงหลี “มัวยืนบื้ออยู่ท

องเจียงเจิ้งเหยา เธอ

องตัวเอง โดยมีฉืออวี้เ

หยางยืนเฝ้าอ

ะหันมามองฉืออวี้ แล้วรับกระเป๋ามาจากมื

นใบหน้าของเธอ และก็เดาออกว่าเหตุการ

่ ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างไม่มี

ยังคงไม่เข้าใจที่เขาต

เจกต์ที่พ่อคุณพูดถึง แต่ถ้าคุณเห็น

่ฉันออกแบบ ท่านเป็นดีไซน์เนอร์ที่มีพรสวรรค์มีชื่อเสียงโด่งดัง ตลอดหลายปีมานี้ เจียงเจิ้งเหยาเอาแต่ใช้ผลงานที่เหลืออยู่พวกน

่รอดได้เพราะเงินทุนจากตระกูลฉือ แต่ฉันเชื่อว่า...ฉันมีความสามารถพอที่จะท

นแววตาของเธอ ความชื่นชมก็พลุ่งพล่านขึ้น

ธอก้าวเข้าไปข้างหน้าตั้งใจจะกล่าวขอบคุณเขาสักคำ แต่ใครจะค

มือหนาคว้าประคองเอวคอด

่ลดลงจนได้ยินเสียงหัวใจ

แกร่ง ทิ้งรอยลิปสติกสีสวยไว้บ

บหน้าร้อนผ่าวไปหมด “ขอโ

มลงไปกระซิบที่ข้างใบหูนิ่มอย่างแผ่วเบา “ถ้าอยากจะ