แผนกต่างพากันเข้ามารุมล้อม

กลงพิเศษกับโรงพยาบาล หากเธอต้องการจากไปเมื่อไ

ม่มีใครขวา

แพทย์ ย่อมมีตัวตนที

ห้ได้เข้าทำงานในโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียง แต่ทว่าเปี่ยนจื

ไปอยู่ที่ไหนก็ย

งได้หูหนวกตาบอดไปสามปีเต็ม ตอนนี้หญิงส

นับเป็นเรื

โยนความผิดไปให้เฉินอวี่เยียน ที่เธอ

ผิดชอบสูง แถมยินดีถ่ายทอดความรู้ให้โ

ระเบียงยาวของโรงพยาบาล

ข้างหลังมีคนติดตามมาหลายคน โดยที่พวกเขาท

ะ？” ว่านเชี่ยนร้

ตู้เสื้อผ้า ไหนจะช่างแต่งหน้าที่ตามมาติด

ข่ไก่เข้าไปได้ทั้งฟอง ชุดในมือพลันร่วงลง

นข้อให้อีก

สื้อผ้าบนพื้นขึ้นมาพาดไว้ที่มือของเธอคืน

คางที่อ้าค้างอยู่ของเธอกลับขึ้นไป “ไปรอฉั

วิทย์ จึงมีความเป็นร

อเดินออกจากห้องพักผู

งมองสบตากับแม่เฉินที่อยู่ข้างๆ ด้วยความฉงน “

นล่ะ？ พอแกแท้งลูก ตระกูลโอวก็โยนความผิดทั้งหมดไปที่ยัยนั่

ทย์ของเปี่ยนจือเก่งกาจมาก เธอจะสืบจากเบาะแสเล็กๆ น้อยๆ จน

ายลูกพี่ลูกน้องของแกเชียวนะ ระบบรักษาความปลอดภัยในบริษัทของเขาเข้มงวดท

อเป็นคนละเอียดรอบคอบมาก แถมยังเก่งเรื่องการสืบหาความจริงด้วย เรื่องนี้เก

ที เฮ้อ เป็นเพราะผัวแกนั่นแหละที่มันไม่ได้ความ แ

นอก แต่เฉินอวี่เยียนกลับขมวดคิ้วและห้ามไว้ “คุณแม

” จากนั้นเธอก็ต่อสายโทรศัพท์ พลางเอ่ยกำ

บพูดจาประจบประแจงเสริมมาเล็กน้อย

ยู่แล้ว พวกนั้นมันสมองกลวงกันหมด เชื่อไปได้ยังไงว่าเปี่ยนจือเป็นคนทำร้ายเด็กในท้องของ

อเยวียน จนได้เป็นคุณนายน้อยตระกูลโอวตัวจริงเมื่อไหร่ บริษัทขายยาของแกได

้ำเสียงโอ้อวดนั้

งไฟสีแดงดวงเล็กๆ กะพริบขึ้นมาแว

องพักผู้ป่วย เสื้อผ้ามากม

่นด้วยความตกใจ “เสื้อผ้าเยอะขนาด

ย์ฉันมีมากกว่านี้อีก นี่เพราะห้องมันแ

ชมว่าเปี่ยนจือมี

อง และบอกให้คนที่ไม่เกี

ายหาโอว

ือ ต่อสายหาเลข

อยติดต่อโอวม่อเยวียนผ่านเลขาของเขาเสมอ เธอเคยถา

เชี่ยน แล้วเสียงที่ฟังดูรำคาญใจของเลขาก็ดังขึ้นม

ำเสียงจองหองของเลขา

มักจะสะท้อนมาจากตัวเจ้านา

แล้วตัวโอวม่อเยวียนในเวลาปก

ก่อนจะเอ่ยกับเลขาเสียงเรียบ “บอกโอวม่อเยวียนว่าอาการของ

ันที แต่น้ำเสียงก็ยังเจือความ

ลโอวนั่นมันเล่นพรรคเล่นพวกเห็นๆ ！ เชอะ พอเป็นเรื่องของเฉิ

เสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของ

ยียนเป

อะไรค่ะ ฉันแค่อยากคุยกับ

เยวียนจะแค่นเสียงเยาะในลำคอออกมาอย่างไ

า แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปขัดแผนการของเปี่ยนจือ ทำไ

เจนเสมอ จึงไม่ได้ใส่ใจน้ำเสียงของโอวม่อเยวียนนัก หรือจะ

าง คุณช่วยจัดสรรเวลาแล้วไป

ที่ปลายสายชะ

อวม่อเยวียนเต็มไปด้วยความดูถูก “เปี่ยนจือ ผมไม

่อนแล้วค่อยต

“ฉันคิดดีแล้วค่ะ เจอกันที่ส

จะถูกส่งไปถึงห้องทำงานคุณภายในห้านาที ธุ

่ยนจือก็ตัด

งระงมอยู่ในห้องทำ

พลันเหลือบไปเห็นแววตาที่ดุดันและรังสีสังหารที่แผ่ออ

ม่กล้าก้าวเท้

้าขึ้น และปรายตามองคนที่อยู

ปข้างใน “มีจดหมายจากทนายความจ่าห

ย่าที่เปี่ยนจือส่งมา ฝั่งหนึ่งเปี่ยนจือลงชื่อไว้เร

นั้นถูกเข

่า’ ถูกพิมพ์ด้วยตัวหนา

มเย็นเยียบ พลางโยนข

หลื

เพื่อดึงเชิงแบบใหม่นี

วามสนใจจากเขา เพียงแต่วิธีการ

ครับ นี่เปี่ยนจือมาไม้ไหนอีกครับเนี่ย？ คิดว่าทำแบบนี้แล้วจะหนีความผิดเรื่

น้นย้ำออกมา จนฟังดูเป็น

ื่อเธอบอกว่าจะหย่า งั้นก็จัดให้ตามความต้องก

ียร์ตารางงานช่ว

่เด็ก ผู้หญิงน่ะจะตามใจมากไม่ได้

งแท้จริง นอกจากจะไม่ยอมรับผิดแล้ว ย

ะกอดแข้งกอดขาเขา ร้องไห้อ้อนวอนเขายังไง

ไปจะได้ไม่กล้าคิดเรื่อง ‘หย่า’ ขึ้นมา

ตัวเปล่าง

ห