รู้ตัว สายตาจับจ้องมองแผ่

องเธอ มันกลบความสุขจา

จิ่งเฉิง มันเหมือนกับ

็กคนนี้อายุสามขวบเจ็ดเดือน ก็หมายความว่า แม่ของเด

น จนข้อต่อกระดูกซีดขาว แผ่

สึกโกรธแค้นได้กว่าการที่พบว

่องมันจะผ่าน

องเขามากเกินไป แต่ไม่คิดเลยว่า ‘สามี’ ที่พออยู่ต่อหน้าของเธอทั

่จิ่งเฉิงกอดเธอพร้อมกับพ

งมีความหมายลึกซึ้งที่ตัวเ

ทำให้เฉียวยีพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว เธอรู้สึกเย็นมือเย็นเท้าไปหมด

ัดไปเข้ามา เฉียวยีก็ดูผิดปกติไปไม่น้อย

้นจ้านไม่เข้าเรื่อง ด้วยเหต

้สึกโกรธแค้นอย่างมากอยากจะใช้มีดกรีดผู้ชายสารเลวล่ะก็ งั้นตอนนี้ผู้หญิงที่เข

๋า สวมส้นสูงวิ่งตรงเข้ามา “ตึก ๆ ” น้ำเสียงที่วิตกกังวลด

ษะให้กับลูก ทั้งอ่อนโยนทั้งเอาใจใส่ “หมอบอกว่าปอด

ตาไปมองหน้าขอ

น้องสาวบุญธรรมของจิ่งเฉิง ในตอนนั้นเธอจะเรี

นตอนนั้นชู่หลิงหลิงทำงานอยู่ต่างประเทศ แต่ทุกครั้งที่กลับประ

ให้มีคนยื่นมีดมาให้

แต่ลับหลังกลับถูกคนที่ใกล้ชิดที่สุ

ลิง รู้สึกได้ว่ามีสายตาของคนอื่นกำลังจับจ้องมา เขาถึงไ

้สีหน้าของเธอสงบนิ่ง ถึงขนาดที่แฝงไปด้วยรอยย

่อนแอและน่าสงสารต่อหน้าของผู

าตื่นตาตื่นใจมากจริง ๆ ไม่สามารถอธิบายได้ด้ว

องผู้หญิงคนอื่น แต่หลังจากที่เธอเห็นใบหน้าข

คุณ...คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

ากพอ มีความเป็นไปได้ว่าแม่ที่ชอบยุ่งจุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องคนนั้

ากเท่าไร จิ่งเฉิงก็ยิ

ึงขั้นผู้หญิงร้อยเล่ห์ ในเวลานี้เธอก็พูดขึ้นอย่

อต้องการให้หญิงร้ายชายเลวคู่

แล้ว เมื่อคนรักพบเจอกัน ดว

วามอบอุ่นเพียงแค่ชั่วระยะเวลาสั้น ๆ ซึมเข้าสู่ร่างกายของเธอ

่ตอนนี้เฉียวยีก็ต้องดูแลกู้ฝานซิง เขา

ำ ผู้หญิงคนนี้ช่วยดูแลลูกชายให้กับเขามาสี่ปี

ป้องพี่เลี้ยงและ

ึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่แยแสสนใจ “อุ๊ย

ค้นนี้เอาไว้ เธออยากจะก้าวเดินตรงไ

่จะให้เธอกลายเป็นค

ีเด็กสองคนกำลังนอนอยู่ด้วย เธอไม่อ

ก็คือคน

ร้อนผ่าว ไม่สามารถแก้ต

้วย เขาก็จับมือของเฉียวยีด้วยความโล

ันที เธอก้มตัวลงไปวัดหน้าผากของซิงซิง ไม่ได้ร้อน

องเด็กที่โตกว่าจิ่งซวนคนนี้ ก่อนจะมองไปหาผู้

อ่อนโยนที่ผู้ชายคนนั้นมีต่อเธอ ความรู้ส

ะมีชีวิตที่ดี ถึงแม้ว่าจะเป

ยู่กับซิงซิง ไม่ไ

โหออกมา แต่ถ้าจะให้พูดคุยกันปกติเหมื

ตียงของโรงพยาบาลเด็กมีจำกัด หลังจากที่รับยา

ยีก็จะกลับไปเอาของที่บ้านของตัวเอง การกลับมาที่เมืองซูอั

ม่วางใจที่จะทิ้งซิงซิงไปในเวลานี้เหมือนกัน

ยมคนขับรถไปส่งเธอ เธอเรียกรถกลับ

หมือนกับไม่ได้ใช้งานมาหลายปี เฉียวยี

นอึ้งตะลึงอยู่หน้าประตู เธอกวาดสายตามองเข้าไปข้างใน ผังบ้านดูแตกต่างไปจากตอนที่เธอย

อ หัวสมองของเธออื้อไปหมด ภ

อบครัวสามคนพ่อแม่ลูกที่วางอยู่บนตู้ห

รอบรูปขึ้นมาโยนไปลงบนพื้นทันที

พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ตอนนี้ม

ึงต้องแสร้งทำเป็นอาลัยอาวรณ์ตอนที่หย่าร้างกัน ทำไมถึงต้องพาเมียน

อย่างสุดหัวใจถึงต้อ

งลึกซึ้งขนาดนั้น ตอนนี้นึกย้อนหลับ

ร้ยางอายได้มา

งภายในห้องราวกับเป็นบ้าไปแล้ว ข้าวของบนพื้นระเนระนาดไป

มาจากโรงพยาบาลอยู่บ้าง ไม่อยากไปทำลายชีวิตในตอนนี้ของจิ่ง

เตียงของเธอ เธอก็รู้สึกถึงความอัปยศอดสูอย่างที่ไม่เคยม

า ก่อนจะไปล้างหน้าที่ห้องน้ำ จากน

..