เสียงครวญคราง เปลวเทียนที่ใกล

านหนิงไว้แน่น หัวใจเต

ังพูดไม่ทันจบ ร่างใ

ลมหายใจไปแล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้นยังคงเป็นด

กายประหลาดราวกับสัตว์ป่าที่เพ

พัง มองผ้าห่มผืนเก่าบนตัว มองสา

ก่อนจะเอ่ยเสียงแหบพ

รกินหร

ออ้าป

ะสน

คล้ายเพิ่งค้นพบเรื่องส

้า

เพียงสี่คำทำให้ชิงเ

มองคนบนเตียงราวกับไม่แน่ใจ

้นลมหายใจอยู่แท้ ๆ แต่ตอนนี้ก

ะสน

ปแล้ว มนุษย์ทุกคนชอบตะโกน

ต็มที่ ทันทีที่ขยับ ร่างกาย

้มมองมือของตนเอง มือเรียวเล็ก สีขาวซีดจนเห็นเส้นเลื

ง ก่อนจะหันไปมองด

" ไม

งหายไปหมดแล้ว นางหล

รรค

้นในหัว เมฆเคราะห์สีดำปกคลุมทั่วภูเขาศักดิ์สิทธิ์ สายฟ้าสีม่วงนับร้

นางก็ไม่รู

ปี เดิมทีเพียงต้องการผ่านเคราะห์สวรรค์ให้สำเร็จ ใครจะ

ียกอีกครั้ง น้ำตายัง

ี้ร้องไห้เก่งจริง ตั้ง

ีอ

แม้กระทั่งสายตาก็ไม่เหมือนเดิม แต่คนตรงหน้ายังคงเป็นซูหว่านหนิง เ

. ท่านฟ

ีถอน

ข้าจะคุยกับเจ้า

นี้เสียที่ไหน ก่อนที่นางจะได้คิดอ

ืด

ของคนบนเตียง หูห

ิง ๆ มีอา

อรีบพ

ไม้เก่า ๆ จากนั้นจึงนำจานใบเล็กออกมา ในจ

ถวก็มองนาง เงีย

คืออ

พค

ักโทษ

เหอ

ของตำหนั

งสาร อยู่กันลำบากถึงเพียงนี้ สุ

ี้อ่อนแอเกินไป ต้องหาอาหารดี ๆ บำรุงก่อน

ง จู่ ๆ ความทรงจำจำนวนมห

งจวนซู ถูกส่งเข้าวัง ครอบครัวถูกใส่ร้าย บิดาถูกเ

ความอบอุ่นของครอบครัว รอยยิ้มของบิดา ความเอ็นดูของมารดา

ปนาน นานเสียจน

ะสน

จ้าของร่างนี้น่าสงสารจริง นางไม่ได้ทำอะไรผ

า ๆ ราวกับยังสัมผัสความเ

ิด" นางพ

้า ข้าจะใช

ม่ได้อธิบาย เพราะในขณะนั้นเอง นางสัมผัสบางอย่างได้

ส่งจิตสำรวจภายใน ครู่ต่

นมิติวิญญาณของข้า ยังคงมีบ่อน

กายของข้าติดตามมาด้วย เดิมทีข้าคิดว่าต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด แต่เมื่อ

ังคารั่ว กำแพงเก่า ลานกว้างรกร้างด้านนอก ต้นหญ้าขึ้นเต็มไป

ิง

พค

ไม่มีใครใช้

ช้กะ

พค

ยงไก่ได้ เลี้ยงเป็ดได้ หากจัดการดี ๆ บางทีอาจมีปลากินด้วย ย