มแล้วขนลุกวาบ ไม่รู้เพราะเหตุใด

านหลายปี ดูเหมือนกำลังจะเ

่เรื่องที่คนปกต

ก่าที่แตกร้าว เป็นครั้งแรกในรอบหลายเ

ื่มโจ๊กอีกสัก

ได้นอน เพราะตื่นเต้น พระสนมของนางฟื้นแล้วจริง ๆ แม้จะรู้สึกว่าพระสนมเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ชิงเหอไม่ไ

อ

ซูหว่านหนิง นางรับชามโจ๊กมา ก่อนจ

ียกว่

้วแทบมองไม่

สาร สุดท้ายนางก็ฝืนดื่มจนหมด เพราะร่างนี้

ขึ้นมากเลยเพคะ" ชิงเหอยิ้ม

นหนิง ยามตระกูลซูล่มสลาย บ่าวรับใช้คนอื่นต่างพากันหนีหมด มีเพียงชิงเหอคนเดียวที่ติดตามเข้าวังมา ถึงจะถูกโยนเข้าตำหนักเย็น บ่าวคนนี้ก็ยัง

ดวงตาของซูหว่านห

ลำบาก

กนั้นรีบส่ายหน

พูดจบ นางก็ยิ้มกว้าง รอยยิ้มสดใสราวกับดอกท

้นี้ช่างจิตใจดีเสียจริง เพียงคำพ

งเหอเหมือนนึ

ไปขออาหารมาเพิ่ม แต่พ

อ

ำหนักเย็นไม่มี

นหนิงกลับไม่สนใจนัก เพราะนางรู้อยู่แล้ว ในวั

ารไม่พอ และนั่น

ับจิ้งจอกที่

มาเป็นสนม ไม่ทันได้เจอหน้า ก็สั่ง

งตรวจฎีกาอยู่ถึงกับจามออ

ะค่ะ ให้กระหม่อมตามหมอหลวงไหมพ่

ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีคน

นะพ่ะย่ะค่ะ กระ

งเต้โบกมือไปมาก

นตำหนั

่านหนิงเอ่ยเร

พค

ไปลานด

ี้หรื

อ

ทันทีที่เดินออกมา ซูหว่านหนิ

ไร้ผู้คนดูแลมานาน แต่ในสายตาของนาง นี่

ิงพยักหน้

ด

รือเ

้าง

.

กผัก

ค้าง ปลูกผัก

ขึ้นจนสมองจนเลอ

ุมหนึ่งของลาน จากนั้นแกล้งย่อตัวลงสำรวจดิ

ะกายแสงจาง ๆ ซูหว่านหนิงแอบดึงน้ำออกม

พลันดูมีชีวิตชีวาขึ้น ดวงตาของนางสว่างวาบ ได้ผลจริงด้วย น้ำพุวิเศ

ุกขึ้น ก่อนห

งมีเมล็ดพัน

ันธุ์หร

ไรก

ิดอยู่ค

ใจเก็บไว้เผื่อวันข้างหน้าจนหมดหนทางจริง ๆ บางทีอาจนำไปแลกอาหารได้

ำม

พค

กลับมาพร้อมถุงผ้าเก่าใบหนึ่ง ข้างในมีเมล็ดผ

้เราจะ

กะพริบ

นนี

อ

ก็บเกี่ยวต้องใช้เ

หนิงยิ้

ิ้มนั้น ชิงเหอก็เกิดความรู้สึกประหลาดขึ้นอีกครั้ง พระสนมของนางดูมั

ว่าพระสนมจะอยากปลูกผัก เลี้ยงไก่ หรือขุดดินเล่น นางก็จะคอยอยู่ช่วยเหลือเคียงบ่าเคียงไหล่ไม่หนีไ

ไม่ใช่เพราะอากาศหนาว แต่เป็

นิงยืนอยู่กลางลานร้า

ดน้ำ เมื่อเสร็จแล้ว พระสนมก็กลับเข้าห้องนอนอย่างอา