นทางไว้ที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์แล้วเดินเข

ยงดังก็เงียบลงทันที ทุกสายตาหันมามองเ

ว่าจับพลัดจับผลูได้เป็นนกฟีนิกซ์ ที่แท้ก

เดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง แล้วก็พบว่าแบบร่าง

อย ๆ หยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดคราบกาแฟอย่างเงียบ

น้าผู้บริหารกลุ่มใหญ่เข้ามาตรวจงานในแผนกออกแ

บังเอิญ แล้วอุทานด้วยน้ำเสียงใสซื่อ "อุ๊ยตา

ัวหน้าแผนกออกแบบ "บริษัทของเราไม่ต้องการพนักงานที่ไม

ันมาดุพรกมลเสียงดัง "พรกมล! ไปขนเ

าของเขามีเพียงความเย็นชาและห่างเหิน ราว

ิที่มาด้วยกัน น้ำเสียงของเขาเรียบเฉ

ที่ทิ่มแทงหัวใจของพรกมล เธอรู้สึกเจ็บแปล

พยายามอดทนต่อความเจ็บปวด เธอยกมือไหว้ลูกค้

ัดโซเซไปด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก

ดและอับชื้น ทันทีที่ประตูปิดลง เธ

ก เธอเป็นห่วงลูกในท้องเหลือเกิน กลัวว่าการล้ม

างรุนแรง พรกมลหยิบขึ้นมา

ั้ง พยายามปรับน้ำเสียงให้เป็น

มลเอ๊ย แฟนที่ลูกบอกว่าจะพามาให้ยาย

ห้คุณยายที่กำลังป่วยต้องเป็นห่วง เธอจึงต้องโกหกออก

ับรู้สึกหวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง ตอนนี้เ

ง หัวหน้าแผนกตะโกนใส่หน้าเธอ "มัว

วอุ้มกล่องเอกสารที่หนักอึ้งขึ้นม

งเก็บของ แล้วก็ชนเข้ากับอภิเดชแ

้วซบเข้าหาอ้อมกอดของอภิเดช

ของเธอ ตกลงบนพื้นเสียงดังโคร

นมาดุพรกมลด้วยสายตาที่เกรี้ยวกราด

บเอกสารที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นอย่างเ

อก็รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก เข

ึ้นรอบตัว พรกมลเก็บเอกสารเสร็จเรียบร

แล้วเริ่มพิมพ์ใบลาออก เธอตัดสินใจแล้วว