่างเปล่า พรกมลเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม แววตาของเ

ต็มไปด้วยความอัปยศอดสูแห่

่ตู้เสื้อผ้า ตั้งใ

ธอแตะพื้น ความเจ็บปวดท