ยู่ พรกมลจ้องเขม็งไปที่กล่องกำมะหยี่ว่างเป

. ไม่จ

นเฉียบ สองมือปิดหน้า ร้องไห้โฮออกมาอย่างสิ้นหวัง เสียง

ไห้นั้นกร