ยู่ พรกมลจ้องเขม็งไปที่กล่องกำมะหยี่ว่างเป
. ไม่จ
นเฉียบ สองมือปิดหน้า ร้องไห้โฮออกมาอย่างสิ้นหวัง เสียง
ไห้นั้นกร