กำแก้วน้ำมะนาวเย็นเฉียบแน่น แต่ฝ่ามือกลับชื้นเหง

ฟฟิศ เธอก็เรียกแท็

ับ ผมภากรครับ” ชายหนุ่มในชุดสุ

ระหม่าเล็กน้อย ภากรมีรูปร่างหน้าตาที่ดูอบ

ณ์ขัน เขาเล่าเรื่องประสบการณ์การทำงานเป็นวิศวกรในต่า

ขาสนใจในตัวเธอ เขาชมว่าเธอ

จากการที่ถูกมองเห็นในฐานะผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ใช่

ระดิ่งลมส่งเสียงใสกังวาน พร้อมกับไอเย็นยะเยือกที่ค

เป็นต้องหันไปมองด้วยซ้ำ เซลล์ทุกส่วนในร่า

ร่างสูงสง่าของธราธิปยืนอยู่ที่ประตูราวกับพญามัจจุ

อไป เขาเห็นเพียงชายคนหนึ่งที่มีบุคลิกน่าเกรงขาม เขา

รงมาที่โต๊ะของพวกเธอ ทุกย่างก้าวของเขา

องเขาจับจ้องอยู่ที่งามจิตไม่วางตา มุ

ว่างอยู่พอดี ทำราวกับว่าเขาเป็นเ

้บรรยากาศทั่วทั้งร้านก

เผือด มือที่กำแก้ว

กล เขาจึงกระซิบถามงามจิตเบา ๆ “คุณรู้จัก

่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออ

ไม่ดังและไม่เบาจนเกินไปว่า “ขอน้ำมะนาวเหมือนของคุณผู้หญิง

้ ในหูของงามจิตมันคือการประ

อย่างรุนแรง ความรู้สึกคลื่น

ปาก พยายามกดความรู

วยความเป็นห่วง "คุณเป็นอะ

ูบไหวไปชั่วครู่ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน

อยากให้ตัวเองต้องเสียมารยาทไปมากกว่านี้ และที่สำค

ิง ๆ ค่ะ ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย

ุษโดยการบอกว่าเขาเข้าใจ

แค่อยากจะหนีออกจากสถานที่ท

ล้ววิ่งหนีออกจา

เสียงเย็นชาของเขาก็ดังขึ้น

เธอก็ไม่ได้หันกลับไปมอง เธอเร่งฝีเท

าเจียนออกมาอย่างรุนแรง ในใจเต็มไปด้วยความอัปยศ