รถใต้ดินของคอน

นลิฟต์ส่วนตัว ลิฟต์ขึ้นตรงไ

-เทา เรียบง่ายแต่ดูว่างเปล่า

้แช่ไวน์โยนให้เธอ ส่วนต

ธอมีแต่เรื่องวันที่ที่เขาพูด

หน้าเขาตรง ๆ "วันที่ 1

กมา ควันสีขาวลอยฟุ้งบดบ

ภ้ สนใจเรื่องส่วนตั

จ็บแปลบ แต่เธอก็ยังยืนยันที่

ามาหาเธอทีละก้าว บีบให้เธอถอย

ๆ ของเขาเป่ารดใบหน้าเธอ "ผมอยู่ที่โรงแรม กับผู้ห

งดูถูก ใบหน้าของมยุรีแดง

วเอง "คุณพูดบ้าอะไร!" แต่ปฏิกิริ

ระหนกของเธอแล้วรอยยิ้ม

ลังตึงเครียด โทรศั

.. สมชาย ผู้จัดการโรง

ความดีใจ คิดว่ามีข่าวเรื่องแ

งแหวนที่คุณมยุรีให้ทางเราช่วยหา ทางเรา

รีเต้นระรัว

่า ท่านเจอแหวนใ

คำพูดต่อมาของผู้จัดการก็ทำ

ด้ แต่เสื้อแจ็กเก็ตสั่งตัดของท่านเปื้อน

เหรอคะ" เธอนึกถึงเสื้อผ้า

ไม่สะดวกที่จะเปิดเผยข้อมูล ท่านฝากให้ผมมาแจ้งคุณมยุ

ซีดเผือด ทุกอย่างม

บสายตาที่เต็มไปด้วยคว

แล้วพูดช้า ๆ ชัด ๆ "พูดถึงเรื่องนี้แล้ว เสื้อแจ

ลขออกมา "แจ็กเก็ตตัวนั้น... รา

ในวินาทีนั้น มยุรีเหมือนถูกฟ้

ยในคืนนั้น..

หน้า ความอับอาย ความโกรธ ความอัปย

่นระริก พูดอะไรไ