ออร์เดอร์โต

นั้นถึงกับกัดฟันกรี๊ดเพราะเป็นฝีมือของเธอเอง ก่อนทั้ง 4 สาวจะพยักหน้า

บ จะรับอะไร

้องมองเขาอยู่นานแล้ว ตั้งแต่เขาเดินเข้ามาในร้านจนถึงเวลานี้ ผู้หญิงหน้าตาสวยหวานแต่กลับแต่งแต้มใบหน้ามากมายเสียจนเขาคิดว่า หากวาดอายไลเนอร์แบบเส้นบางๆ ที่ข

ิ่มหรือเปล่าครับ กาแฟ

ค่ะ อืม...

ก็ไม่วายจะก้มศีรษะให้เธอที่ยังคงจ้องเขาไม่วางตาอีกครั้ง ก่อนจะขอตัวนำออร์เดอร์เข้าไปในครัวด้านหลังเมื่

ึงเปลี่ยนเป็นยิ้มแหยและหันไปแนะนำให้ศิลากานต์รู้จัก “เพื่อนค่ะชื่อทิวลิป ยังโสดและก็สดมาก... ทิวลิปน่ะเขาเป็นน้องรหัสของพี่ทิพย์นะค

อะไรครับ ข้าวผัด

่าทิวลิปเขาชอบข้าวผัดป

ู่อย่างนั้นจนเขาเดินลับหายเข้าไปด้านหลังร้าน หัวสมองอื้ออึงของเธอไม่รับรู้แม้เพื่อนๆ จะเอ่ยจะแซวอะไรอีก เพราะตอนนี้เสียงที่ได้ยินก็ยังคงเป็นเสียงทุ

งเนี่ย ไม่น่าเป็นเกย์เลยอ่ะ ฉันน่ะ

ทำไมนะสมัยนี้ผู้ชายถึงได้ชอ

างสูงโปร่งแบบบางพาตัวเองออกไปในทันที โดยไม่ฟังแม้แต่เสียงเพื่อนสาวทั้ง 4 พากันเรียกให้หยุด ยุร

ปุ้ม ท

ือกำลังจัดผักใส่จานข้าวผัดปลาอินทรีที่เขาตั้งใจทำสุดฝีมือ

ีบ เช็คบิลไว้เรียบร้อยเลยนะค

ลูกค้าคงรีบจริงๆ นั่นแหละ” เสียงทุ้มเอ

ลงทุนทำเองกับมือ คุณพวกนี้จะต้องเสี

ะเรา เอาอาหาร

นจะทำต่อทำไมคะ ลู

เหอะ เอาของไปเก็บได้แล้ว มัวแต่เ

๊ะน่ะค่ะ น่าจะเป็นของคุณทิวลิปเพราะปุ้มเห็นเธอห

ไปเถอะ เดี

ยากรู้อยู่เหมือนกันว่าอะไรที่เธอลืมไว้ และอะไรทำให้เธอรีบรุดกลับไปโดยที่ยังไม่ทันได้ชิมฝีม

เค็มยีไว้พอละเอียดพร้อมประดับไว้ด้วยพริกขี้หนูเม็ดแดงซอยหยาบ สลับกับก้านคะน้