เข้าไปนั่งที่เบาะข้างคนขับ เธอวางก

าดสายตามองเพื่อนรักตั้งแต่หัวจรดเท้า "เป็น

ะเบา ๆ "ฉันดูเหมือนคนที่จะยอ

ุดลอก จิรภิญญาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะเหยียบคันเร่ง "ไป!เพื

ภาพคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ค่อย ๆ เล็กลงใน

านทองหล่อ และเลือกนั่งโต๊ะม

ข้ามโต๊ะมากระซิบถามด้วยความอยากรู้ "เงิ

ึ้นจิบ "อืม เงินของตร

มาก!ระดับมินตรา กล้าหาญ ไม่จำเ

งเถอะ แกตั้งใจจะกลับไปบริหาร M.K. เทคโนโลยีเมื่

วช้า ๆ "ปล่อยให้พวกนั้นทำงานกันไปก่อ

ที่คิดว่าแกแขวนปืนไปแล้ว ถ้าได้ร

บตากันและห

ตรากวาดซื้อเสื้อผ้าใหม่ทั้งหมดเพื่อทิ้งคราบภรรยาผู้เร

ชั้นดาดฟ้าของโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง บร

ชายกลุ่มหนึ่งที่ดูท่าทางกร่างก็เดินตรงเข้ามาหา หัวโจกเ

กพี่นั่งเป็นเพื่อนไหมจ๊ะ" ผู้ชายคนนั้นยิ้มก

อ้าปากด่า แต่มินตรายกมื

ยคนนั้นด้วยสายตาเรียบเฉย

าของเขามองสำรวจอย่างจาบจ้วง "แหม คนสวยอย่าเย็นชานักสิ

มินตราลูบเข

ปรกนั้นกำลังจะโดนตั

ไม่ทัน เสียง 'กร๊อบ' ดังขึ้นพร้อมก

ดผิดรูปไปด้านหลัง มันหล

่อนจะตั้งสติได้และพุ่งเข้ามาด้วยความ

อมือเตรียมพร้อม "ดีเลย!ช่วงน

ลง "ชุดสวย ๆ ของแกเดี๋ยวจะเป

าเปล่าบนพื้นไม้ เธอพยักพเยิดหน้า

โหจนขาดสติ พากันพุ

ังจากนั้นทำให้คนท

าอย่างพลิ้วไหว ทุกการสวนกลับของเธอไม่ได้ใช้แรงเยอะ แต่เ

ัวโตสี่คนก็นอนกองร้องโอดครวญอย

ำลังยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกระจกใส แก้ววิสกี้ในมือขอ