ต้เสื้อคลุมสีกระสอบยาวรุ่มร่าม แถมยังมีตะกร้าใส่สมุนไพรอีกนานาชนิดสะพายอยู่ด้านหลัง แม้

เจ้าอยู่ไหน

๊า

จนเสียการทรงตัวหงายหลังลง โชคดีที่ชายหนุ่มร่างบึกบึนกร

ดด้วยเสียงอันดังจนคนตัวเล็กสะดุ้ง แต่เ

ะพี่ดังชี! ที่ทำให้

่างกระเง้า กระงอด เธอก้มหน้าก้มตาเก็

วข้าก็เอื้อ

นสาวงามดุจดอกบัวแห่งลำน้ำไนล์ เขาไม่อาจโกรธทุกการกระทำที่แสนใสบริสุทธิ์ของเธอไ

เป็นยาหรอกใช่ไหม” ด

์เนสยิ้มรับ “เพียงแต่ข้ายั

าตนเองเป็นหน

ที่จะกระโดดตัวลอยปีนป่ายต้นไม

ู้ใจน้องสาวดีเหลือเ

ล่าที่เจ้

มือพี

ยลงมาอย่างรวดเร็ว ผิดกับหญิงสาวที่ต้องเขย่งตัวพยายามปีนป่ายเ

จูต้องการพบเจ้านานแล้ว” ดั

” หญิงสาวเงยหน้ามองฟ้าที

ร้แสงก่อนหรือไ

สเข้าหาป่าหาสมุนไพรเธอมักหายไปเป็นวันๆ บางค่ำคืนก็ค้างในป่าราวกับเป็นบ้านเกิด แม้ว่าที่นี่จะอุดมไปด้วยพืชสมุนไพรที่สา

าสมุนไพร” อังค์เนสขยับผ้าคลุมกายให้เรียบ

่นนี้อีกต้องให้พี่มาด้วย”เขาบ่

เนสปรากฎต่อหน้าเขา แม้ว่าขณะนั้นเขาจะเป็นเพียงเด็กชายวัยสิบขวบเท่านั้น มันไม่ใช่เพียง

ู้ดีว่าความผูกพันที่มามาเนิ่นนานกว่าสิบปีนี้ ในสายตาของเด็กหญิงตัวน้อยที่เขาเคยโอบอุ้มนั้นมองเขาเป็นเพียง

่เมืองซัคคารา” อังค์เนสเดาขณะท

นสหลายเท่านัก เขาต้องก้าวให้สั้นและช้าลงเพื่อที่หญิงสาว

่ “ท่านปู่เลจูต่างหากที่เป็นหมอวิเศษ มิใช่ข้าหรอก

งนี้เป็นเจ้าที่ทำการรักษาทั้งนั้น จนแทบจะไม่มีโรคใดที่เจ้ารั

เลจูทั้งสิ้นเพียงแค่ข้าเป็น

ม่รู้ว่าสิ่งที่ตนทำสร้างระลอกคลื่นความหวั่นไหวในใจดังชีมากเพียงใด เมื่อทั้งคู่ออกมาพ้นป่าก็มีอาชาสีน้ำตาลแดงตัวใหญ่ผูกไว้รอเจ้าข

บบังเหียนซ

่ชอบ ข้ามีพี่ดังชีคอยบ

กันขี่ม้าเ

ง” หญิงสาวห

มายเขาก็รั้งบังเหียนให้ม้าผ่อนฝีเท้าลงจากที่ห้อทะทานฝ่าสายลมจากแนวป่ามาสู่ห

ข้าจะไปพบทานปู่เลจูก่อนแล้