ำนันปั่นเปล่งออกไป แววตาของชายชราแดงก่ำจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีนิลของชายหนุ่มที่ยืนท

ถูกดูหมิ่นจ้องมองร่างของพรพรรณที่อยู่ในอ้อมกอดของนางทอง ผู้หญิงมารยา อย่าหวังจะเข้าหามารดาของเขาแล้ว

กชาย พูดออกมาได้ไงเห็นแก่ตัวที่สุด ไอ้ลูกเลวปัดความรับผิดชอบ ถึงนางจะยังไม่เชื่อสนิทใจมาก

อเรียวอันเหี่ยวย่นตีและหยิกลูกชายไปหลายที นางรั้งร่างของชายหนุ่มเข้า

้ำผึ้งล่ะ แม่จะให้ผมทิ้งเธอเหรอครับ” สิงโตยังมิวายเอ่ยเตือนมา

ี๋ยวนี้ จะยืนค้ำหัวผู้หลักผู้ใหญ่อีกนา

ไปนั่งอีกฝั่ง พร้อมทั้งยกขาอีกข้างขึ้นไขว่ห้าง แผ่นหลังหนาแน่นพิงพนักโซฟา ยกแขนทั้งสองข้างกอดอก

สะบัด ดุลูกชายชายที่ทำตัวแข็งกระด้างใส่ผู้มีอาวุโสกว

พรรณไปทำแท้งก็บอกได้นะ..

ทั้งสามเปล่งดังขึ้นพร้อมกัน นางทอง กำนันปั่น แม้แต

นเครือ เธอยิ่งอับอายขายหน้าเหลือเกิน ไม่คิดว่าสิงโตจะเป็นคนเห็นแ

งจากนั้นแล้วรีบพาลูกชายของแม่ทองจัดขบวนขันหมากไปสู่ขอลูกสาวฉันให้ถูก

ดการให้จ้ะ” นางทองหันไปมองกำนัน

มองคนตัวโต เขานั่งเป็นต่อไม่คิดที่จะใส่ใจเธอเลยสักนิด

เข้าไปพยุงลูกสาวที่เอาแต่นั่งสะอื้น สายตาอันน่าเกรงขามของกำนันปั่นมองสิงโตที่นั่งทำตัวไม่ทุกข์ไม่ร้อน สักวันไอ้เด็

ันต่

็ดขาด ตาดวงโตก้มมองเรียวขาอันสลวยทั้งสองข้างที่แกว่งไปมา ใจของหญิงสาวลอยนึกคิดหาคำพูด เธอจะเริ่มต้นพูดอย่างไร ขอร้องอย่างไรดี รับรู้ว่าหญิงสาวที่เธอจะมาพู