ม่ใช่เพื่อเงิน ไม่ใช่เพื่

่ได้ทิ้งตุ๊กตาพอร์เซ

ี่บอบบางจากซิซิลี ซึ่งแม่สาบานว่า

้บนโต๊ะทำงานของเขาตอนที่เขาไม่ทันมอง—ความปร

ันต้องการกอดมันไว้

เครื่องปรับอากาศทำให้เ

งาขณะที่ฉันเดินผ่านไป

โอแล้ว พวกเขาร

มื่อฉันถึงชั้นขอ

่นั่น ขวางประตู

าลลาโร” เขาพูดด้วยน้ำเสีย

โซ” ฉันพูดเสียงแหบ

งฉัน เสื้อผ้าที่หลวมโคร่งบนร่างกาย

มพำ “เธอมาแล้ว

้ามา” เสียงของดันเต้ดังแทร

านข้าง ฉันผลั

้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ ใบห

ลังเล่นวนซ้ำ: ฉั

้ามา สีหน้าของเขาอ่านไ

ูด เสียงของเขา

นวางของด้านหลังโต๊ะทำงานของเขา ที่

สือปกหนังออกไ

งเป

ผ่วเบาและไม่มั่นคง ฉันหันไปเผชิญห

าการปรากฏตัวของฉันเป็นไมเกรนที่เขาสลัด

ั้น ตัวที่ใส่ชุดสี

?" เสียงนั้นดังมาจากมุ

นั่งอยู่บนโซฟาหนัง ไขว้ขา

มันกับฉัน"

ู้สึกว่างเปล่าแล่นเข้

ล็กน้อยใส่ดันเต้ “ฉันเสียใจ ดันเต้บอกให้ฉันกินอะไรก็ได

ลัวบีบคอฉัน “คุณให้ตุ๊

ดร้ายอย่างไม่ใส่ใจ “มันก็แค่ของกระจุกกระจิก เอเ

องแม่ฉัน”

อ และเขาให้มันกับเมียน้อยของเขาเพื่อ

นกลับไปหาโซเฟีย ฉันยื่นมือ

ที่ลอยขึ้น “ฉันไม่คิดอย่างนั้นหรอก” เธอพ

มภาคภูมิใจของฉันพังทลาย

รคลุ้มคลั่งของภรรยา “เอเลน่า หยุดสร้างเรื่องได

ฉันกรีดร้อง เสียงสั่นเคร

ันก็เกี่ยวกับเงินเสมอ” เธอล้วงเข้าไปในกระเป

องเธอเป็นประกายด้วย

ปในอากาศสูง สร้างวิถีโค้งที่โหดร้ายม