องขอ

้ป่วยปกติ พวกเขาพาฉันไปที

ลเวอร์มูนแขวนอยู่บนผนัง แต่ตอนนี้มันถูกจัดเหมือนสตูดิโอ

้าอ่อนที่ทำให้เธอดูบอบบางและเหมือนนางฟ้า ใบหน้าข

คลีห์พูดพลางชี้ไปที่

อย่างแรง สะโพกของฉันกระแทกพื้น และ

น" ฉันถามพ

ั้นเย็นชา “ฝูงหมาป่าต้องรู้ความจริงเกี่ยวกับกา

์ มือของเขาวางอยู่บนไหล่ของเธออย่างปก

าว “เธอต้องบอกฝูงหมาป่าว่าเธอพยายามทำลา

ก” ฉันพูด เส

ธอเป็นหมาป่าจรจัดเดี๋ยวนี้ ฉันจะเนรเทศเธอ เธอจะตายอย่างโดดเดี่ยวในป่า ถูกล่าโดยแวมไพร์และหมาป่าจรจั

องฉันจะสูญหายไปตลอดกาล ไม่เชื่อมโยงกับดินแดนของฝูงหมาป่าอีกต่อไป การ

ายคนหนึ่งที่ดูแลร

เสียงของหัวหน้าฝูงดั

ฉันรู้สึกตัวเล

ริ

นไปทันที เธอมองตรงมาท

ันมาหาพวกเธอด้วยความหนักใจ วันนี้เราพบข้อบกพร่อ

ของฉัน ฉันรู้ว่าฉันดูเหมือนสัตว์ประหลาด

นา" ไคลีห์กล่าวต่

บู๊ตสะกิดฉัน เป็น

เห็นภาพสะท้อนของตัวเอง ฉันเห็นเด็กผ

ยงฉันสั่นเคร

นี้” แอ็

ูออกมา “ฉันเปลี่ยนตัวเลข ฉันอยากทำลาย

คิดเห็นเลื่อนไปมาบนหน้

ทรย

ควรถูก

าฝูงถึงยังเ

ประโ

ดเหมือน

มมือมาลูบหัวฉันเหมือนลูบหัวสุนัข “ฉันให้อภัยเธอ ฝูงก็ให้อภัยเธ

ฉันก

หญ่ มือของเธอยกขึ้นไปที่หน้าอ

จากปากของเธอเปื้อนพื้นขัดมัน “มันไ

ของเธอเริ่มส่งเสียงหวีดหวิว ผิวของ

คำราม พยุงเธอไว้ขณะท

่งเข้ามา “ระดับพลังงานของเธอเป็นศูนย์ ถ้า

วอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก “เอาไป” เธอพูดเสียงอ้อแอ้ ช

หารยาม ดวงตาของเขาเต

“ไม่ต้องเตรียมการ ไม่ต้องสแกน

้สึกถึงการเปลี่ยนแปลง มันไม่ใ

นแสนนาน ปล่อยเสียงหอนยาวๆ ที่โศกเศร้าออกม

ความเ

ดที่สุดในจิตวิญญาณของฉัน เธอตัดขาดการเชื่อ

้หมาป่าอย่า

” แอ็กเซลต

ม่ได้มองแอ็กเซล ฉันไม่ได้มองหน้าพ่อแม่เลย ฉันเ