การกลับมาของลูน่าสีขาวผู้ถูกทิ้ง

พวกเขาเรียกฉันว่า “ภรรยาที่ไร้ตัวตน” คนรับใช้ในบ้านที่มีตำแหน่ง ตลอดสิบแปดปี ฉันสวมบทบาทลูน่าผู้อ่อนแอและยอมจำนนต่อแอนโทนี สามีที่เป็นอัลฟ่าของฉัน

แต่กลิ่นพีชสุกงอมเกินไปและกลิ่นสาบเฉพาะตัวของหมาป่าตัวอื่นบนสูทสั่งตัดของเขาได้ทำลายภาพลวงตาของฉันจนแหลกสลาย

เขาไม่ได้แค่แอบนอกใจ แต่เขายังกินยาบล็อกพันธะที่ผิดกฎหมายเพื่อทำให้สายสัมพันธ์ศักดิ์สิทธิ์ของเราด้านชา ซ่อนเร้นการทรยศของเขาในขณะที่ฉันคอยปรนนิบัติตามใจเขาทุกอย่าง

ด้วยความกระหายที่จะรู้ความจริง ฉันสะกดรอยตามเขาไปที่โรงแรมมูนไลท์ ฉันคาดว่าจะเจอเขานอนอยู่บนเตียงกับเคเทีย เมียน้อยของเขา

ฉันไม่ได้คาดคิดว่าจะได้ยินเสียงเจค็อบ ลูกชายวัยรุ่นของฉันเอง กำลังหัวเราะอยู่กับพวกเขา

“แม่ก็แค่คนในคราบหมาป่า” เขาเย้ยหยันผ่านประตู “ผมอายที่มีเธอเป็นแม่ เคเทียต่างหากที่คู่ควรกับการเป็นลูน่าตัวจริง”

คำพูดของเขาบาดลึกยิ่งกว่าใบมีดใดๆ พวกเขาเยาะเย้ยการที่ฉันไร้กลิ่น พวกเขาเรียกฉันว่าตัวมีตำหนิ

พวกเขาไม่รู้เลยว่ารอยแผลเป็นขรุขระบนหน้าอกของฉันเกิดขึ้นเพราะฉันได้เทแก่นแท้ทั้งหมดของตัวเองเข้าไปในปอดที่กำลังจะหยุดหายใจของเจค็อบในคืนที่เขาเกิด

ฉันกลายเป็นคน “อ่อนแอ” เพียงเพื่อรักษาชีวิตเขาไว้

แล้วนี่คือสิ่งที่พวกเขาตอบแทนฉันงั้นเหรอ ด้วยการวางแผนหาคนมาแทนที่ฉันด้วยผู้หญิงที่กำลังผลาญมรดกของฉันน่ะเหรอ

พวกเขาอยากได้ลูน่าที่ทรงพลังงั้นเหรอ พวกเขากำลังจะได้เจอแน่

ฉันปาดน้ำตาแล้วมองเข้าไปในกระจก ดวงตาสีน้ำตาลเฮเซลของฉันเปล่งประกายสีเงินแห่งผู้ล่าจนแสบตา

หมาป่าสีขาวหลับใหลมานานถึงสิบหกปี แต่คืนนี้ ในงานกาล่าของฝูง เธอจะตื่นขึ้นมาเพื่อล่า

ตอนที่ 1

มุมมองของอเล็กซานดรา:

สูทตัวนั้นราคาแพง ทำจากผ้าไหมอิตาลี สั่งตัดพิเศษให้พอดีกับช่วงไหล่ที่กว้างและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของอัลฟ่า

ฉันลูบปกเสื้อแจ็กเก็ตของสามี เตรียมส่งซักแห้ง มันเป็นงานบ้านๆ ทั่วไปที่เหมาะกับอเล็กซานดรา ไรท์ ลูน่า “ผู้อ่อนแอ” แห่งฝูงซิลเวอร์มูน นั่นคือสิ่งที่พวกเขาเรียกฉัน ภรรยาที่ไร้ตัวตน คนรับใช้ในบ้านที่มีตำแหน่ง

แล้วกลิ่นนั้นก็ลอยมาแตะจมูกฉัน

มันไม่ได้จางเลยสักนิด มันคือการจู่โจมประสาทสัมผัสของฉันอย่างรุนแรง

ภายใต้กลิ่นโคโลญจน์ประจำตัวของแอนโทนี–กลิ่นไม้จันทน์หอมสดชื่น–มีบางสิ่งซ่อนอยู่ มันหวานเลี่ยนเหมือนลูกพีชสุกงอมที่ถูกทิ้งให้เน่ากลางแดด ผสมปนเปกับกลิ่นสาบเฉพาะตัวตามธรรมชาติที่ปฏิเสธไม่ได้ของหมาป่าตัวเมียที่กำลังติดสัด

มือของฉันชะงักนิ่งบนผืนผ้า

หมาป่ามีจมูกที่ไวต่อกลิ่น แม้แต่คนอ่อนแอ “ระดับโอเมก้า” อย่างฉันก็ยังแยกแยะกลิ่นได้ หน้าอกของฉันบีบรัด ความเจ็บปวดเก่าก่อนเต้นตุบๆ อยู่ใต้กระดูกอก–ความเจ็บปวดลวงหลอกจากการเสียสละที่ฉันทำลงไปเมื่อสิบหกปีก่อน

ท้องไส้ของฉันปั่นป่วน ฉันทิ้งเสื้อแจ็กเก็ตลงบนเตียงราวกับมันกำลังลุกเป็นไฟ

ฉันต้องนั่งลง ฉันเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง ขาทั้งสองข้างสั่นเทา ไอแพดของครอบครัววางอยู่บนเคาน์เตอร์ มันไม่ได้ถูกปลดล็อกทิ้งไว้โดยไม่ได้ตั้งใจ ฉันเป็นคนจัดการการซิงค์ข้อมูลคลาวด์ของฝูงเอง แอนโทนีหยิ่งยะโสเกินกว่าจะเข้าใจว่าระบบแชร์ในครอบครัวบนอุปกรณ์ Apple ทำงานอย่างไร เขาคิดว่าการลบข้อความในโทรศัพท์จะทำให้มันถูกลบไปจากทุกที่

ฉันแตะที่ไอคอนข้อความ

มันไม่ใช่ข้อความสั้น แต่เป็นการถอดความจากช่องทางการเชื่อมต่อจิตที่เข้ารหัสไว้ ซึ่งฉันตั้งค่าให้เก็บถาวรอัตโนมัติเพื่อ “การคุ้มครองทางกฎหมาย” มานานหลายปีแล้ว

คุณติดค้างรอบสองกับฉันนะ อัลฟ่า

ข้อความตามด้วยอิโมจิหยาบคายที่สื่อถึง ‘การน็อตติ้ง’–กลไกล็อกทางกายภาพที่เกิดขึ้นระหว่างการผสมพันธุ์ของหมาป่า

ลมหายใจของฉันสะดุด

“รอบสอง” ฉันกระซิบ คำพูดนั้นให้รสชาติเหมือนขี้เถ้า

ความตื่นตระหนกอันเย็นเยียบและแหลมคมข่วนเข้าที่ลำคอของฉัน นั่นคือเจค็อบเหรอ มีหมาป่าตัวเมียที่โตกว่ากำลังล่อลวงลูกชายของฉันก่อนที่เขาจะแปลงร่างครั้งแรกงั้นเหรอ

ฉันไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร ฉันไปหาพวกผู้อาวุโสไม่ได้ พวกเขาหลงใหลแอนโทนี ฉันเปิดแท็บเบราว์เซอร์และเข้าไปที่ “PackConfessions” เว็บบอร์ดนิรนามสำหรับหมาป่า นิ้วของฉันพิมพ์อย่างรวดเร็วบนหน้าจอ

ผู้ใช้: AnonymousLuna12

ช่วยด้วย เจอข้อความในไอแพดครอบครัว “คุณติดค้างรอบสองกับฉันนะ อัลฟ่า” ลูกชายวัยรุ่นของฉันกำลังถูกล่อลวงหรือเปล่า

มีการตอบกลับเข้ามาทันที อินเทอร์เน็ตไม่เคยหลับใหล

ผู้ใช้: NightHowler: ที่รัก นั่นไม่ได้ส่งให้ลูกหมาหรอก นั่นมันภาษาของอัลฟ่า “อัลฟ่า” คือตำแหน่ง ไม่ใช่ชื่อเล่นสำหรับเด็ก

ผู้ใช้: SheWolf_XX: อีกอย่าง ดูเวลาที่ส่งสิ นั่นส่งมาจากโซนไวไฟที่ปลอดภัยของโรงแรมมูนไลท์ ไม่มีลูกหมาตัวไหนเข้าไปที่นั่นได้หรอก นั่นมันรังสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น

ห้องทั้งห้องหมุนคว้าง

ไม่ใช่เจค็อบ

ประตูหน้าบ้านชั้นล่างปิดเสียงดังปัง เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังก้องอยู่ในโถงทางเดิน

“อเล็กซ์? ผมกลับมาแล้ว!”

เสียงของแอนโทนีดังกึกก้อง เปี่ยมด้วยความมั่นใจและมีเสน่ห์ดึงดูดใจที่ทำให้คนทั้งฝูงเทิดทูนเขา

ฉันรีบล็อกไอแพดแล้วลุกขึ้นยืน ปรับสีหน้าให้เรียบเนียน ฉันต้องเป็นภรรยาที่สมบูรณ์แบบและยอมจำนน บทบาทที่ฉันเล่นมาตลอดสิบแปดปี

แอนโทนีเดินเข้ามาในห้องนอน เขาดูหล่อเหลา ผมสีเข้มของเขายุ่งเหยิงเล็กน้อย แต่ทันทีที่เขาก้าวเข้าใกล้เพื่อจูบแก้มฉัน ฉันก็ได้กลิ่นนั้นอีกครั้ง กลิ่นลูกพีช กลิ่นสาบเฉพาะตัว

และยังมีกลิ่นอื่นอีก

เขาตัวมีกลิ่นเสจและเปปเปอร์มินต์ สมุนไพรกลิ่นแรง เขาพยายามกลบกลิ่นนั้น

“คุณกลับดึกนะ” ฉันพูด เสียงของฉันนิ่งอย่างน่าประหลาดใจ

“การประชุมสภายืดเยื้อน่ะ” เขาโกหก พลางคลายเนกไท “ตาเฒ่าเกรเกอร์ไม่ยอมหยุดเถียงเรื่องการลาดตระเวนชายแดนสักที เหนื่อยชะมัด”

“เดี๋ยวฉันจัดกระเป๋าเอกสารให้ค่ะ” ฉันเสนอตัว พลางเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าหนังในมือเขา

เขาชะงัก ชักกระเป๋ากลับเล็กน้อย “ไม่ต้องหรอก มีเอกสารสำคัญอยู่ในนั้น”

“แอนโทนี” ฉันพูดเสียงเบา หลุบตาลง “คุณดูเหนื่อยนะ ไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวฉันวางไว้บนโต๊ะทำงานให้”

เขาลังเล แล้วถอนหายใจ “ก็ได้ รินเครื่องดื่มให้ผมหน่อยสิ?”

เขาเดินเข้าไปในห้องน้ำ เสียงเปิดน้ำดังขึ้น

ฉันไม่ได้รินเครื่องดื่ม แต่ฉันเปิดกระเป๋าเอกสาร

ไม่มีเอกสารของสภาเลยแม้แต่แผ่นเดียว ตรงกันข้าม ในช่องกระเป๋าด้านข้างที่ซ่อนไว้ มีแผงยาซ่อนอยู่ ฟอยล์ถูกแกะออกไปแล้วสองเม็ด

ยาบล็อกพันธะ

ฉันอ้าปากค้าง ยาพวกนี้ผิดกฎหมาย ผิดกฎหมายอย่างร้ายแรง

พันธะคู่ครองนั้นศักดิ์สิทธิ์ มันคือสายใยผูกพันทางจิตวิญญาณและชีววิทยาที่เชื่อมโยงสองดวงวิญญาณที่เทพีแห่งดวงจันทร์ทรงเลือกสรร มันทำให้เรารับรู้ถึงอารมณ์ของกันและกัน สัมผัสได้เมื่ออีกฝ่ายอยู่ใกล้

ยาบล็อกพันธะเป็นสารเสพติดที่ออกแบบมาเพื่อทำให้สายใยนั้นด้านชา พวกมันช่วยลดทอนความรู้สึกผิด พวกมันกลบเสียงเรียกร้องของคู่ครอง เพื่อให้อัลฟ่าสามารถนอกใจได้โดยที่คู่ของตนไม่รู้สึกถึงการทรยศผ่านพันธะ

ฉันจำได้ว่าเคยเห็นซองเปล่าคล้ายๆ กันนี้ในถังขยะของเจค็อบเมื่อสัปดาห์ก่อน ตอนนั้นฉันคิดว่ามันเป็นแค่ลูกอมแปลกๆ ของพวกวัยรุ่น

หัวใจของฉันเต้นกระหน่ำชนซี่โครง

นี่ไม่ใช่แค่เรื่องชั่วครั้งชั่วคราว นี่เป็นการไตร่ตรองไว้ล่วงหน้า เขากำลังใช้ยากับตัวเองเพื่อซ่อนเร้นการนอกใจจากฉัน เขากำลังตัดขาดสายสัมพันธ์ศักดิ์สิทธิ์ที่องค์เทพีมอบให้เรา เพียงเพื่อจะได้ไปนอนกับใครบางคนที่มีกลิ่นเหมือนผลไม้เน่า

ลึกเข้าไปข้างในตัวฉัน ในสถานที่ที่ฉันปิดตายไว้หลายปี มีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว

หมาป่าภายในของฉัน

เธอหลับใหลมาตั้งแต่คืนที่เจค็อบลืมตาดูโลก ถูกสูบพลังจนเหลือเพียงประกายริบหรี่เพื่อรักษาชีวิตลูกชายของฉันไว้ แต่การทรยศหักหลังคือเชื้อเพลิงชั้นดี เป็นครั้งแรกในรอบทศวรรษที่ฉันรู้สึกถึงประกายไฟ

มันคือเสียงแห่งความโกรธแค้นอันบริสุทธิ์และไร้สิ่งเจือปน

ฉันมองไปที่ประตูห้องน้ำ ฉันได้ยินเสียงแอนโทนีกำลังฮัมเพลงกลบเสียงน้ำฝักบัว

ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปยาเหล่านั้นไว้ จากนั้นจึงล็อกอินกลับเข้าไปในเว็บบอร์ด

ผู้ใช้: LegalWolf: รวบรวมหลักฐานไว้ซะ ถ้าเธอท้าทายเขาโดยไม่มีหลักฐาน กฎของฝูงจะบดขยี้เธอ เขาเป็นถึงอัลฟ่า ส่วนเธอ... ก็นั่นแหละ เธอ

ฉันพิมพ์คำตอบ นิ้วโป้งกดลงบนหน้าจอกระจกอย่างแรง

ผู้ใช้: AnonymousLuna12: ฉันจะทำให้เขาต้องเสียใจที่เกิดมาเป็นหมาป่า