ทั้งคู่ไปอยู่ในบ้าน แต่โปรดปรานอาละวาดจนวรดาบอกคุณปรเมธว่าเธอไม่อยากอยู่ที่นี่ เพราะ

ำบาก แต่ทั้งหมดนั่นยังไม่ได้ดำเนินการเพราะเคราะห์ร้ายเหลือเกิน มีรถยนต์คันหนึ่งเบรกแตกแล้วเสียหลักหักพ

ณรสาเอาขนมไปส่งลูกค

่ต่างจากคนอื่น ไม่เคยเรียกร้องเอาเงิน เอาทอง ตั้งใจขยันขันแข็งทำงาน แ

ณเมธดูแลยัย

ให้อยู่ที่ห้องเช่าตามลำพังได้ มันเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาจะทำใ

ดมาปอกลอกพ่อของเขาอยู่แล้ว พอตายไปก็ยังจะยัดเยียดน้องสาวมาไว้ในความรับผ

ธอขออยู่เรือนพักคนใช้แทน ด้วยว่าเจียมเนื

านไประยะหนึ่งก็ค่อนข้างแปลกใจอยู่ที่อีกฝ่ายไม่ได้มักใหญ่ใฝ่สูงอย่างที่คิด แถมตอนอยู่บ้านเธอก็ไม่ได้ทำตัวเป็นคางคกขึ้น

ลย ตรงกันข้าม พ่อเข้าห้องพระบ่อยขึ้น บางครั้งก็นอนในนั

ล็ก ๆ ที่บ้าน ชวนเพื่อนสมัยเรียนที่เมืองน

วยของเธอเตะตาคนอื่น ๆ และไปติดตาต้

พอดี โปรดเข้าห้าม แต่เพื่อนที่เมาเต็มที่ก็บอกว่าแค่คนใช้ จะอะไรนักหนา พอได้แล

งด่าว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว ไม่ใช่สิ่งของไ

รดกอดปลอบรสา บอกให้กลับไปรอที่ห้องก

ที่ห้องแล้วยังตัว

ยน อุ้มเธอมานั่งตัก เธอซุกอยู่ในแผงอกเขาแล้วร่ำไห้

ริมฝีปากอุ่นบนกลีบปากเธอแล้วจูบ มือที่กอดปลอบเริ่มซุกซนล้วงลูบไปทั่วกาย สอดเข้าใต้ชาย