มใจกันมองหน้านาง แล้วก็พร

สีหน้างุนงง ยื่นนิ้วชี้ไปที่จมู

ึกล้ำยากหยั่งถึงปรายตามอง

ินใจของภาคินในตระกูลพัฒนเกียรติช่างล้นพ้นเสียจริง ปัณณวิ

ารวะภาคิน จากนั้นจึง

้จากตระกูลยศธำรงตามมาอีกสองคน คอยต

จากไป ในหัวของปาริชาตก

าวเจียงเรียกปัณณ

ัฒนเกีย

ไปเมื่อครู่ ก็เป็นคว

ว่าคนที่ตนเองจะแต่งงาน

ใช่หร

้ผุดขึ้นมา ปาริชา

ไร เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ตระกูลจ

.

สน์ว

ยังคงรอให้ญ

าแต่ไหนแต่ไร นางจะมีอคติกับข้า หรือจะต่อว่าอะไรข้าก็ไม่เป็นไรหรอกเจ

องพูดผิดไป ยกมือขึ้นปิดริม

ึ้นมอง “นาง

ามา “ซื่อจื่อศิริวัฒน์ ญาณิศาผู้นั้นด่าทอท่านต่

ุ่งพล่านแล่นพล่านไปทั่ว ก่อนจะแล่นริ้วขึ้น

ไม่เจอกันไม่กี่วัน ความกล

กคนที่อยู่ในที่นั้นได้ยินกันหมด! ซื่อจื่อศิริวัฒน์ ประเดี๋ยวท่าน

นูคฤหาสน์แม่ทัพ ใช่สิ่งที่เจ้าจะบอกให้ล

อกมาจากรังโจรชัดๆ! หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่น่า

นังสือในมือถูกบีบจน

้เข็ดหลาบ แล้วให้นางขอโทษเจ้า” รชตเอ่ย

เลย ท่านซื่อจื่ออย่าโกรธไปเลยนะเจ้าคะ คำพูดน

ม ทว่าในใจกลับวาบผ่านด

ิรภักดีไร้อำนาจไร้อิทธิพล ชาติกำเนิดของมาร

่เจียม

ต่อหน้ารชตแล้ว ยัยนั่นจะยังก

ู่ เสียงฝีเท้าด

รฉากใหญ่เร

ดหวังเต็มเปี่ยม เห็นเพียงม่ออวี

ถึงตรงหน้าและคุกเข่าลงหน้าโต๊ะของ

นกัน ไม่เห็นเงาร่าง

ดียว ญาณิศาล่ะ” รชตเ

ขอรับ นางบอกว่าหากท่านซื่อจื่ออยากพบนาง ให้ส่

ปพบนาง ยังต้องส่งเทียบเชิญอีกห

ว่าสายตากลับมืดครึ้ม จึงอึกอักจะพูดมิพูดแหล่ “ค

รีบพูดมา!” รช

คุณหนูจิรภักดียังบอกอีกว่า น

งงานแล้วง

ะคำพูดของม่ออวี่ บนใบหน้าของทั้งสองเ

กว่านางกำลังจะแต่งงานแล้ว ทั้งยังบอกให้

รนะ นางบอกให้ข้า

ความเจ็บแปลบนั้นเพียงวาบผ่านไปเพียงชั่วพริบตา สิ่งที่อัด

กรา ไม่ถือสาที่นางเบาปัญญาไร้กิริยามารย

่ง

ต่งงาน

ดให้นาง นางถึงกับกุเรื่อง

ล้งถอยเพื่อรุกยั่

ง่าส

ิงจัง “ไปบอกนาง หากนางแต่งงาน คฤหาสน์วรโชต

.

ายใต้การคุ้มกันของปัณณวิชญ์ ญาณิศ

ก็ลงจากหลังม้า ก้าวไปวางม้านั

. ระว

ความเฉียบขาดเด็ดขาดของท่านอาเล็กได้ ปัณณวิชญ์จึ

ิชญ์ ในใจก็ปรับเปลี่ยนมุม

ติต่อผู้อื่นด้วยความจริงใจ ทำสิ่งใดก็ละเอียดรอบคอ

ยกับปัณณวิชญ์ว่า “คุณชายพัฒนเกียรติ

ก จึงเอ่ยอย่างเปิดเผยไม่ถือตัว “ถามมาได้เลย ข้า

ิศาจึงไม่ลังเลอีกต่อไป เอ่ยถามอย่างตรงปร

้ดี แต่ด้วยอำนาจบารมีของเครือญาติพัฒนเกียรติ ย่อมไม่ถึงขั้

ะงักงันกับคำถาม

ชายพัฒนเกียรติมีคนที่ชอบอยู่แล้วก็ไม่เป็นไร หาก

มพันธ์เท่านั้น นางไม่

็นสตรีหรือบุรุษ ขอเพียงตระกูลพัฒนเก

ับไปอย่างเซ่อซ่า “หากเจ้าคิดจ

งคือฮูหยินราชครู

ิตน้อยๆ ของเขาล้วนอยู่ในกำมือของราชครูพัฒนเกียรติบ้านนางทั้งสิ้น ผู้น้อยอย่างเขาย่อมต้อ

่าอย่างไรกัน หรือว่าปัณณวิชญ์ยังคิดจะร่วมเป็นสามีภรรยา

กลับทำให้นางรู้

รติช่วยสนับสนุนญาติผู้พี่ และยื่

ล้ว ปัณณวิชญ์ก็ไม่สะดวกที่จะรั้งอย

ิชญ์จากไป จากนั้นจึงหั

ตามีสีหน้าตกตะลึง “จือชุน ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใ

ายน้อยตระกูลพัฒนเกียรติ ปัณ

จะแต่งงานนั้น ลลิต

ื่อรุกเช่นนี้ช่า

มายังตระกูลจิรภักดีตามทาง หมายจะหาโอกาสเยาะเย้ยถากถา

เอง ทั้งยังคอยปรนนิบัติพัดวีพูดคุ

ณิศาจะแต่

นด้วยคือปัณณวิชญ