ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 2

จำนวนคำ:2205    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้11:10

เขม็ง ปลายนิ้วสั่นระริกกำลังจะพิมพ์ตอบกลับ

ามัยลง เขามองเธอด้วยสีหน้

อนที่ส่งตัวคนไข้มาถึง... พวกเร

้สึกเหมือนหัวเข่าไร้เรี่ยวแรง ตัวของเธอทรุดฮวบล

ามาพยุงแล้ว เขายังยกมือปัดชายเสื้อสูทของตัวเองด้ว

ยด ยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นซับ

บนี้คะเนี่ย ถึงกับกรีดข้อมื

ดวงตาทั้งสองข้างแดง

อเหรอ แม่ฉันเพิ่งหัวใจหยุด

ใกล้ ยื่นซองพลาสติกใสที

อยู่ใต้หมอนของคนไข้ค่ะ ข

ดหมายที่ชุ่มไปด้วยคราบเลือดออกดู ลายมือที่คุ้นเคยปราก

กิจ และขอรับความผิดทุกอย่างไว้แต่เพียงผู้เดียว ถ้อยคำในจดหมาย

ัวลุกขึ้นยืนแล้วปรี่เข้าไปกร

นตายใช่ไหม พวกคุณท

อออกอย่างแรงด้วยใบ

ามจริงไม่ได้เลยคิดสั้นฆ่าตัวต

ิมเพื่อราดน้ำมั

ว พี่ก็อย่าหน้าด้านเกาะอยู่ที่บ้านอีกเลยค

เธอกัดฟันกรอด กลั้นน้ำตา

ิงเลวอย่างพวกคุณ ฉันไ

ฯ มืดครึ้มก่อนที่พายุฝนจะเทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก เม็ดฝน

ระตูโรงพยาบาลพากันช

ไล่ออกจากตระกูลใหญ่ แถมแม่แท

ู่ในตะแกรงฝาท่อระบายน้ำ หญิงสาวจึงถอดรองเท้าส้นสูงทิ้งไว้ตรงน

คฤหาสน์ตระกูลขยันกิจ เธอต้องกลับไปเอาของ

ดัดสุดหรู ทันทีที่ดารินก้าวลงจากรถ บอดี้การ์ดร่างย

รั้ว เขาโยนถุงกระสอบราคาถูกใบหนึ่งลง

่งไว้ว่า ที่นี่ไม่ใช่บ้าน

ี่ตัวกับอัลบั้มรูปสีเหลืองซีดกลิ้งหลุดออกมา อัลบั้ม

ั้มรูปขึ้นมาแนบอกอย่างทะนุถนอม ใช้ตัวของตัวเองบั

งลงมาที่เธอด้วยสายตาเย็นชาเหมือนกำลังมองขอทานข้

้นยืน น้ำฝนไหลอาบแก้มชะล้างความอ่อนแอทั้งหมดออกไ

ิบแปดปีเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันหลั

อวางเงินหลายร้อยบาทลงบนเคาน์เตอร์ให้เจ้าของร้าน แล้วเดินไปนั่งตร

รหัสสีเขียวซับซ้อนไหลผ่านอย่างรวดเร็ว เธอกำลังเจาะเข้าสู่ร

ู่ระบบหลังบ้านของกล้องวงจรปิดในโรงพยาบาลบำรุงราษฎร

าการหัวใจวายเพียงสิบนาที คนรับใช้คนสนิทของพวงเพชร แม่เลี

้นมาในหัวของเธออีกครั้ง คำถามที่ว่าแม่ของเธอ

อมือฆ่าตัวตาย หากแต่ถูกฆ่าแล้วจัดฉากให้ดูราวกับฆ่าตัวตาย ส่วนคราบเลือดที่เปื้อนจดหม

ารบีบอัดไฟล์วิดีโอและเข้ารหัสขั้นสูงสุด ก่อนจะส่งไปเก

นเทอร์เน็ต ฝนข้างนอกหยุดตกแล้ว ทิ้งไว้เพียงอากาศช

ังเบอร์ที่ถูกเข้ารหัสพิเศษ เสียงนอบน้อ

ุณก็ออนไลน์ มีอะ

้วยน้ำเสียงที่ปรา

งปราโมทย์ช่วงนี้มาให้หมด ฉันจะทำให

ออกมาแล้วโยนทิ้งลงท่อระบายน้ำข้างทาง ต

ที่ตั้งตระหง่านเสียดฟ้าอยู่ไกล ๆ ดวงตาฉายประ

ยทะเบียนเลขตองก็แล่นมาจอดเทียบตรงหน้าเธออย่างนุ่มนวล กระจกหน้าต่างรถค่

นห้องโดยสารค่อนข้างมืด ผู้ชายที่มีใบหน้าด้านข้างเย็นชาคน

ิดประตูรถลงมา ยื่นร่มสีดำด้ามย

งผมเห็นว่าคุณเปียกฝน เลยใ

มองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในรถ สัญชาตญาณเตือนเธอว่าผ

จำเป

อนที่ตัวรถจะเคลื่อนตัวเข้าสู่กระแสจราจรอย่างนุ่มนวล น้ำท

เคาะลงบนที่วางแขนหนังแท้เบา ๆ เป็นจัง

่อกี้มา แววตาของเธอไม่เหม

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY