ยอดรักจิ้งจอกมาร

ห้แก่ชาวบ้านที่อาศัยตามชายแดน หมู่บ้านบางแห่งอพยพคนหนีสงคราม ย้ายถิ่นฐานไปตั้งรกรากใหม่

นชีวิตปกติ ไม่ร้อนรน ไม่หวาดผวา ทั้งที่เจ้าตัวอาศัยเพ

บสมุนไพรในป่าลึก กลับเข้าบ้านอีกทีก็ค

นแทบตลอดทั้งวัน ตรงข้ามกับความเป็นจริงที่ว่า

เยือนของใครบางคนได้ทำให้ชีวิตขอ

วสั่นขวัญผวา แต่ ‘ซวีซิ่ว’ ไม่ใช่คนกลัวผี แม้เชื่อเรื่องหลังความตาย ห

้องโอดครวญนั้นยังดังต่อเนื่อง แ

นตาขาว เมื่อเดินมาถึงตำแหน่งที่มีเสียงร้อง กลิ่นคาวโลหิตเข้มข้นแข่งกับกลิ่นสมุ

้วยรู้สึกสังเวชมนุษย์ผู้นี้นัก หากจะสาหัสขนาดนี้ สู้ตายๆ ไปเสียไม่ดีกว่าหรือ เมื่

ชุ่มเลือดของเจ้าของร่างอันน่าสังเวชกลับยื่

่วย... ช่

มีแร

้นซวีซิ่วค่อยนั่งยองๆ ตรวจสภาพร่างกายและลมหายใจของ

... ข้

ีวิตอยู่ จึงขอร้องนางแม้ว่าการเปล่งเสียงแต่ละครั้งจะกระเทือน

ั่นหมายความว่าเขามีความอด

ิได้อ่อนโยนเหมือนรูปร่างที่บอบบาง นางเป็นคนเก็บสมุนไพรหาใช่หมอ อะไรคือการ

อย.

ดใจต่อมา เขาคงสำนึกได้กระมังว่าการทำอย่างนั้นเป็นการเสียมารยาทต่อผู้มีพระคุณ จึงกัด

ั่งของซวีซิ่วย

งคอเหมือนกำลังพยายามอดใจกับอะไรบางอย่าง แล้วยอ

ถูกจุด เตาไฟในครัวก็มีควันโขมง เป็น