งอย่างต่อเนื่อง เธอทั้งเจ็บปวดและเสียวซ่านมากมากเหลือเกิน แยกไม่ออ

น่นขึ้น ก่อนที่ร่างกายจะปลดปล่อย รวมถึงธมนที

มีสายธารโลหิตเยอะเกินไป หรือเธอฉีกขาด วิลไม่เสียเวลากับเรื่องที่เขาคิดหาคำตอบได้ เขาผละเ

ออกมา ทั้งที่ยังไม่ได้เช็ดผมที่ยังเปียกชื้นอยู่ด้วยซ้ำ ดวงตาไม่ได้มองไปทางอื่นเลยนอกจากร

มซัดเบาๆ โคลงเคลงไปมาตามปกติถ้าเป็นคนเมาเรือคงอยู่แบบนี้ไม่ได้แน่ๆ แต่นั่นไม่ใช่เขา การล่องเรือและนอนแบบนี้เป็นสิ่งโปรดปรานของเขามาก วิลเอาห่ออาหารเข้าไมโครเวฟซึ่งเป็นเมนูสปาเก็ตตี้ แม้เข

ใส่แก้ว เขาค่อยๆ ดื่มจิบเพื

วิลหันไปมองคนเรือที่ค

งวิลไปจัดใส่จานและนำมาบริการให้เจ้านายที่โต๊ะ วิลพูดคุยเรื่องทั่วๆ ไปกับคนเรือขณะท

ู้หญิงไม่ห

นเองแหละ นายไปเถอะ” คนเรือพยั

มีร่างบอบบางที่ยังไม่รู้สึกตัว เฮ้ยยย! วิลถอนหายใจ ก็อย่างที่บอกเขาไม่ชินกับการมีเพื่อนนอนแล

ามคิดที่จะเลี้ยงเธอไว้ดูเล่นสักพัก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเข

ปลี่ยนมาเป็นกลางวัน ท้องฟ้าท่ามกลางผืนท้องทะเลค่อยๆ เปลี่ยนสี ถ้าคนที่อยู่บนเรือเป็นคู่รักก็ควรต้องออกมาชมบรรยากาศพระอาทิตย์ที่ค่อ

ื่นสาย วิลชอบการออกกำลังกายในตอนเช้ามากเพียงแต่วันนี้เขาอาจจะเริ่มช้าหน่อย กีฬาที่เขาโปรดปรานไม่น้อยนั้นก็คือคิกบ็อคซิ่ง

เนื่องติดต่อกันเป็นเวลานาน วิลค่อยๆ ผ่อนแรงลงเมื่อเขาคิดว่า

ขึ้นเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของเพื่อนคำทักทายและพูดคุยสอบถามเรื่องทั่วๆ ไปตามประสาเพื่อนอยู่สักพัก เอกรินทร์ก็เ

” แต่วิล กลับเอ่ยกับปลายสายไปแบบนี้สร้าง

ียงปลายสายตอบกลับม

การที่แกส

ฉันพยายามติดต่อแก ว่าเจ้าหล

ญิงคนนี้ไม่ใช่เหรอ...เฮ้ย! เล

ว่าฉันผิดคำพูด หลังจากที่ฉันรู้ว่าเจ้าหล่อนไม่ไปตามสัญญาฉันถึงพยาย

สียงของวิลเคร

ูตอนนี้เลย” เสียงปลายสายร้องบอกร้อนใจไม่แพ้กัน เพร

ป อะไรสักอย่างที่เขาไม่ทันมองก็ลอยมาสัมผัสเฉียดหน้าปะทะเข้าหางตา

ล่มกลางทะเลอันดามันเสียให้ได้ ทำไมก่อนหน้านี้เจ้าหล่อนไม่ร้องแ

เถอะนี่มันนางผีเสื้อสมุทรหรือไง ทำไมถึงไม่ระงับอารมณ์ไว้สักหน่อย วิลรำพึงรำพ

ยู่หน้าประตูห้องนอนกลอกตาอย่างอดทน เ