ห้เธอรอสักครู่ นับดาวมองไปรอบๆ อาคารหกชั้นที่ตั้งตระหง่านบนพื้นที่กว้าง ที่นี่กว้างมากแต่พื้น

ลงมาค่ะ” นับดาวรอไม่ถึงสองนาที หญิงสาววัย

ะ” ทั้งสอง

า “นี่ค่ะ บัตรประจำตัวพนักงาน เรียกพี่ว่าพี

ุณค่ะพ

จกับเรื่องนี้เลย พวกเธอเดินไปอีกทางเพื่อไปยังลิฟท์ “ฝ่ายบัญชีจะแยกอยู่ทางปีกซ้

“ตื่นเต้นสินะ” นับดาวยิ้มพร้อมพยักหน้า “รับรองว่าผู้จัดการบัญชีที่นี่เกิ

้มเอกสารรายรับ รายจ่าย ใบกำกับภาษีอะไรพวกนี้ไม่ใช่เหรอ แต่สิ่งที่เธอเห็นคือโต๊ะทำงานสีขาวทุกโ

่ในห้องกระจกตรงนั้น คุณปริญญาเป็นผู้จัดการแ

ุ้ง เมื่อจู่ๆก็มีเ

าวมองคนร่างสูง เขา...อ่อ...หรือเธอ

ปยังรองเท้าถึงสองรอบและอดไม่ได้ที่จะเดินอ้อมตัวเธอไปดูด้านหลัง นับดาวหันมองตามร่างสูงที่กำลังสำรวจเธออยู่ แม้จะรู้สึกว่

็นดูจังเลย” ป

ไม่ได้ดูรายละเอียดที่พี่ส่งมา

ก็รอดูตัวจริงเลยไม่ดีกว

กฝ่าย เมื่อรอนานแล้วก็ยังไม

้ว...พี่บุษกลับไปไป...” ปริญญาไล่บุษบาและให้นับดาวเดินตามเขามา ทั้งสองไม่ได้เดินไปยังห้อ

นระเบียบมาก “เอกสารทางบัญชีต้อ

ินเจ็ดปีค่ะ” ปริญญายิ้ม

ยิ้มและส่ายหน้า เพราะแม้ว่าจะยังไม่มีการแนะนำผู้ร่วมงานคนอื่นๆที่นั่งทำง

ยขอให้มองแล้วรู้สึกเปล่งปลั่งอีกหน่อยนะจ่ะ ถือว่านี่เป็นคำสั่งแล้วกัน” นับดาวจะยิ้มก็ไม่ยิ้มจะร้องไห้ก็ไม่เชิง ตอ

ว่านับดาวเข้าใจเป็นอย่างดีว่าแผนกนี้ต้อ

ี แต่ไหนก็ไหนแล้ว...อย่าว่าเป็นการรังแกกันเลยนะ เอกสารทางบัญชีในนี้มันมากเกินไป มันเกินระยะที่พระราชบัญญัติการบัญชีกำหนดไว้แล้ว แต่เพื่อความโปร่งใ

เครื่องสแกน และเค

สารที่มีการติดป้ายบอกอย่างชัดเจน รายรับ รายจ่าย รายงานใบกำกับภาษีข

รับน้องใหม่และแนะนำให้รู

งาน เวลาผ่านไปนานแค่ไหนเธอก็ลืมที่จะดูเวลา ประตูถูกผลั

ับดาวกล่าวขอบคุณ และต้องรับมาแม้จะเกรงใจ “เห็นว่าเลยเที่ยงแล้ว...เอาละตั้งใจทำงานเ

นที่ดี นับดาวใช้เวลาเกือบสองสัปดาห์งานในห้องเก็

ฝนจะตกแล้วนะ ให

เมื่อเห็นสายตาค้นหาของปริญญา เธอจึงต้อ