้มชิดกระหม่อมบางริมฝีปากหยักจุมพิตลงบนเส้

นทรวงพร้อมทั้งเปรยเสียงอันร้าวรานบอกชายหนุ่มอ

แกร่งโอบรอบหัวไหล่บางไว้หลวมๆ ปลายจมู

แก้มแล้วเงยหน้ามองสามี ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้า

ต้องแก้ไข” คนตัวโตแกล้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาส่งยิ้มให้เมียเรียว

สียงบิดเครื่องยนต์ดังแข่งกับเสียงหัวใจของอัครเดชที่กำลังร้อนรนคิดไม่ตกกับงานที่มันกำลังจะล้มเหลวเขาไม่อยากจะเล่าเรื่องราวปัญห

ันต่

งไปด้วยน้ำตาซบลงบนหัวเข่า เนื้อตัวสั่นไหวเพราะแรงสะอื้นรวมทั้งมือเรียวงามข้างหนึ่งที่กำเม็ดยาที่เหลืออ

ำเจิ่งนองเต็มไปด้วยน้ำตามันพร่ามัวมองอะไรก็ไม่ชัดเจน ร่า

บกวนการนอนหลับพักผ่อนดวงหน้าสีเข้มยังซุกคว่ำหน้ากับใบหมอนวงแขนแกร

ด้อยู่บนที่นอน..อัครเดชขยับตัวลุกนั่งขยี

หาบานประตูฟังเสียงด้านใน เมียเขาเป็นอะไรจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกั

ที่คนด้านนอกทั้งทุบทั้งผลักบอกให้เธอเปิด..นุสบาหลับตาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆแล้วผ่อน

ังประตูเข้าไปนะ เปิดสิครับ!!” คนด้านนอกทุบปร

รงอ่างล้างหน้า เงยหน้ามองเงาของตัวเองในกระจกมือน้อยจับแก้วน้ำสั่นระริกจนน้ำในแก้วไหวเป

จสำรองเปิดแล้วผลักดันประตู ร่างโตเป็นชีเปลือยเดินโทงเทงเข้ามาห

แก้วจรดเรียวปากบางซีดกินยาชุดที่เหลือกลืนลงคอแทบจะไม่ได้เพร

ียใช้ร่างกายใหญ่โตกักขังเธอไว้ เขาสอดแขนเข้าด้านข้างโอบกอดรอบเอวคอดลูบสัมผัสผิวท้องแบนราบที่อยู่ใต้เนื้อผ้าบางเบาเรียวหน้าคมสันโน้มลงซ

ือน้อยยังกำผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กซับเช็ดดวงตาอันขาวซีดเพื่

กคอหอมกรุ่นยืนกอดเมียปลายคางหนาเกยอยู่บนกระหม่อมบาง

หน้าหลบสายตาของเขาที่จ้องอยู่ในกระจก

งกระชับกอดแน่นที่เอวคอดแล้วจับหัวไหล่

็กชายภูวดล หงส์วิภา น้องดล” ใบหน้าซีดหลบสา

พี่ว่าง” คนตัวสูงก้มมองเสี้ยวหน้าของเม

ดือนแล้วค่ะ” ใจหวิวๆรู้สึกผิดเสียงที่เปรยบอกเขานั้นสั่นเครื

่..พี่ดีใจที่สุดเลย” ร่างโตขยับท่าทีกางขาออกทั้งสองข้างย

วหัวใจ เธอฝืนยิ้มให้ทั้งน้ำตาเอ่อล้นลอบดวงตามองหน้าขอ