ร่างของนุสบาออกจากห้องพัก หนูน้อยได้แต่ยืนดูอยู่หน้าประต

อนลอยไปทรุดตัวลงบนม้านั่งตรงลานจอดรถร่างบางสั่นไหว่เพราะเธอกำลังร้องไห้เรียวมืองามยกขึ้นปิดริมปากบางสั่นระริกกลั้นเสียงสะอึกสะอื้นไว้ไม่ให้ใครต่อใครที่เดินผ่านไปมาได้ยินเสียงดวงตากลมโตเต็มล้นไปด้วยน้ำตาอุ่นร้อนไหลอาบพวงแก้มอันซีดเซียวดวงหน้าไร้สีเลือดแหง

ระตูห้องเปิด หญิงสาวอยากรู้อาการปวดศีรษะแล

สีดำระหว่างกลางมีโต๊ะทำงานที่มีแฟ้มเอกสารหลายแฟ้มวางอยู่ คุณหมอมองมือตั

น้าหวานมีริ้วรอยอิดโรยเงยมองหน้าหมอหนุ่มท

ู้ว่าเจ้าหล่อนมีคาวมเป็นกังวล เขาดูออกแค่มองแววตากลมโตคู

อเบ้าตากลมโตได้แต่กะพริบๆ

องของคุณด้านขวาหมอเอ็กซเรย

น น้ำตาคลอเกลือกกลิ้งไหวระริกอยู่บนดวงตากลมโตท

รับ” คุณหมอหนุ่มไม่อยากจะพูดอะไรให้หญิงสาวตรงหน้ากลัว เขาใช้นิ้วมือเรียวยาวชี้ให้เจ้าหล่อนดูจุดดำ

องของคุณด้านขวาหมอเอ็กซเรย

น น้ำตาคลอเกลือกกลิ้งไหวระริกอยู่บนดวงตากลมโตท

่ง และกินยาที่หมอจัดให้นะครับ” คุณหมอหนุ่มไม่อยากจะพูดอะไรให้หญิงสาวตรง

องหน้าหมอที่พยายามพยักหน้าและอธิบายโรคแบบนี้ให้เธอฟังนุสบาหูหื้อตาลายพร่าม

องหน้าหมอที่พยายามพยักหน้าและอธิบายโรคแบบนี้ให้เธอฟังนุสบาหูหื้อตาลายพร่าม

อตัวซุกใบหน้าที่นองไปด้วยน้ำตาแนบชิดหน้าตักอยากจะกรีดร้องสิ่งที่มั

ยรักที่นั่งหันหลังให้..เสียงเข้มของใครบางคนทำให้เจ้าหล่อนตื่นจากภวังค์แล้วเงยหน้าขึ้นเอียงใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตามองคนข้างหลังแล้วรีบยกมือขึ้นเช็ดน้ำออกจา

สามีแต่ก็ต้องอดทนฝืนยิ้มให้แล้วลุกขึ้นก่อนที่จะก้าวเดิน

หากัน คนหน้าหล่อเหล่ตาสีนิลมองเมียนึกสงสัยอยู่ใ

ร่างบางยืนตัวสั่น กลัวสามีจะจับพิรุธได

แขนข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างยกขึ้นจั

จ้าหล่อนกักกลั้นสุดกำลังไม่อยากให้น้ำตาไหลออกมาใ

ปลายจมูกเชิดรั้นสัมผัสได้กลิ่นลมหายใจของกันและกัน..อัครเดชเป่าลมอุ่นออกจากผิวปากแผ่วเบาใส

ัมผัสความอ่อนโยนของสามีที่มอบให้..นุสบายกมือขึ้นดันมือของเขาออกจากด