#

องมีขันทีเจียงจ้าน

ายเหงื่อผุดเ

าอยากให้ภรร

ของชินอ๋อง ทำให้คุ

ีแม้แต่นิดเดียว เขาเข้ามาช่วยถอดอาภรณ์ของชินอ๋องออก จนเหลือเพียงเสื้อและกางเกงตัวใน เท่านั้นยังไม่พอ ย

งจะได้ช่วยท่านอ๋อง

ลังคุณชายให้เดินตามชิน

ะตูทะลุถึงกันนั้นกว้างขวางกว่าห้องอาบน้ำที่จ้าวชิงเฟิงใช้มาก อ่

อสวยงาม ร่างสูงใหญ่ทว่าไม่เทอะทะออกจะเพรียว เขาล้างเท้าแล้วก้าวเข้าไป

จะหาเสียงตัวเองไม่เจอ ดวงหน้างด

ดขึ้นด้วยสีหน้าว่า...ข้าใจกว้าง “ลงมาในอ่างท

้าแล้วก้าวเข้าไปแช่ตัวใ

เจ้านั่งกางขาออกห

ุณชายอึ้ง

เร็วสิ” ช

่นอย่างทำใจ ก่อนจะทำตาม

่งหันหลังให้ คุณชายลอบถอนหายใจแผ่วเบา แม้จะแผ่วเบามาก ทว่าชิน

่ตั้งชิดขอบอ่างมาชุบน้ำแล้วถูหลังแกร่งตรงหน้าอย่างเคอะเขิน จึงเห็นว่าแผ

ยบาดเจ็บหลายครั้งหร

ครั้งก็ไม่กระไรนัก แต่ครั้งที่ข้าจดจำได้แม่นยำที่สุด...ก็คือครั้งที่ข้า

ไปพลาง ใช้มือถูตัวด

ขาช่วยชี้ที่ซ่อนตัวให้ข้า ข้าจดจำเขาได้อย่างแ

แตะเบาๆ ที่เม็ดไฝบนดวงหน้าของตน

้อยจำอะไรไม่ได้เ

่านไปห้าปีแล้ว แต่หน้าตาของเจ้าก็ยังคงเค้าเดิมไม่เปลี่ยนแปลง...ถ้าสาม

“.

ืนไปแก้ไขได้ เอาเป็นว่านับจากนี้ไปข้าจะชดเชยให้เจ้าอย่

่งที่ข้าน้อ

ิสรภาพ” ชินอ๋องก

หตุใดขอรับ?” คุ

มีอันตราย” น้ำเสียงท

“.

“เจ้าไ

“.

้วข้าสมควร

ก็เปลี่ยนเรื่อง “มา...ข้าช่วยถูหลังให้เจ

แน่น “มะ ไม่ต้อง เมื่อตอนสายข้าน

ี่ตำหนักพ

“ข้าเกล

อของจ้าวชิงเฟิงมากกว่า แต่บัดนี้นางทำอะไรเขาไม่ได้ เพราะชินอ๋องยกย่องเขาเป็นพระชายารอง แม้จะเป็นรองนาง แต่ใกล้จะเหยียบหั

ลมในหอโคมเขียวเสียอีกเจ้าค่ะ” อาซานสาวใช้ที่คาบข่าวมาบอกนางนั้นต่อเติมเสริ

เจ้าคนสารเลวนั่นหนักเบาแค่ไห

กขึ้นมากินอาหารชั้นเลิศ ซ้ำยังดื่มรังนกตุ๋นโสมบำรุงบำเรอกันขนานใหญ่...ที่ว

ระชายาขบเขี้ยวเคี้

ต่อ “บ่าวเคยได้ยินแต่มารยาสตรี นี่ก็เพิ่งจะเคย

้ ถ้าเขาทำอะไรผิดพลาดจงรีบมารายงานข้า” พระชายาเอ่ยพล

เดี๋ยวผู้อื่นจะสงสัยเอาได้”

นรับคำยอบกายคารวะพระชา

_