ำ4 อ

ห่งหนึ่งซึ่งหรูหราติดอันดับของสถานที่ที่มีการแสดงศิลปะแบบไทยๆ หลังจากออกมาจากบ้านขอ

เกดร

ให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้นแล้

งไม่นอนอี

.คอแห้ง หลับไปพั

ดเหนื่อยอยู่เลย ทั้งที่ก็มีหล่อนคนเดียวที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในบ้านไม้เก่าๆ หลั

ดอีกคนหนึ่งยังนอนไม่รู้

านปีแล้วและคงจะไม่มีวั

จะรื้นขึ้นมาเองเมื่อเดินเข้ามาใกล้แตะแขนขอ

าหรือยังล

ใจดี เรื่องอาหารการกินไม่ต้อง

ตอนก

นี่เองค่ะ...เ

น่

านไม้หลังนี้ เป็นบ้านเก่าแก่ปลูกสร้างมานานเกินสี่สิบปี...แน่ละเรื่องความทรุดโทรมของบ้านแทบจะไม่ต้องพูดถึงทีเดี

่อนก็ไม่มีเง

ลับมามอง จากแสงจันทร์ซีดๆ ที่ผ่านหน้าต่างเปิดกว้างเข้ามาก็ทำให้เห็นร่างผ่ายผอมของหญิงชรานอนนิ่งๆ อยู่บนเตียงเหมือนไม้ท่อนเก่าๆ ที่ผุพังให้เห็นแล

บสี่ใกล้ๆ จะห้าสิบห้าอยู่แล้วดังขึ้น “วันน

ยังไม่น

ร้อนใจด้วย” เสียงพูดต่อมาเบาลง นั่นทำให้เกนเกดนิ่งชะงักไปพักใหญ

่องอะไ

้าว่าพรุ่งน

ไม่บอกเกดก็น

งค่าน้ำค

บรู้ ทั้งที่ใจแป้วไปเป

ันซบเซา เจ้าประจำที่เคยมารับขนมไปขายก็เก

งเกดก่อน เดี๋ยว

ป้านิ่

ใจของหล่อนเท่านั้นที่ “แป้ว” ไปเป็นอันมาก “เกดมีเงิ

แพงไห

นที่เป็นเจ้าของวันเกิดก็รวย บ้านช่องให

ปลงนะ

ด มีความแค้นเล็กน้อย เหมือนบอกว่าหล่อนจดจำได้ไม่มีลืมเลือน “คนยากจนอย่างเรายังพอจะมีสิ่งนี้...แต่คนรวยเขาก็มองไม่เห็นนะคะ เ