ำ3 อ

จริงๆ ไม่ใช่เสแสร้ง นั่นพอจะทำให้สิ่งที

ว่าอย่าพูดแบบ

ิดว่าตัวเองเลอเลิศสุดแสน ผู้หญิงเห็นเป็นต้องจับตามองด้วยแววตาชื่นชม บางครั้งมองจนเหลียวหลัง ปรารถนาในตัวเขาอย่างเปิดเผย แล้วนี่

้พ้นไป สาวเท้าเข้าไปใกล้

กินไปแล้ว หล

รงๆ พานกะไหล่ในมือหล่อนปลิวหวือไปอีกทิศทางหนึ่ง แล้วหล

งคนไหนกล้าดีกับ

ไว้เข้มจัดนั่น ดวงตาของเกนเกดขยายกว้างขึ้น บอกถึงความตกใจ แล้

าถึงพอดี “อ

จ คว้ามือของภิไ

ลับโล่ง เพราะโมหะตัวเดียว

ือทำร้ายผู้หญิ

ังไม่ยอมอยู่เฉย เขามองเกนเกดเหมือนจะฉีก

จากบ้านฉันเ

ิไปหยกๆ แคล้วคลาดไปอย่างหวุดหวิด แล้วเมื่อยังยืนจ

มายืนอ

ป็นหนเดียวด้วย...ฉันเป็นนางรำก็จริง แต่เชื่อไหมคะ...ไปมาก็หลายแห่งแล้ว ได้พบเศรษฐีมาก็มาก พว

ิไธยเป็นฝ่ายสั่นเทิ้มขึ้นมาบ้างเหมือนกัน แล้วระวีก็รั้งเอาไว้ไม่อยู่ ภิไธยสลัดหลุดไปแล้ว

ณไธ

็โล่งอกเมื่อเห็นเกนเกดไปถึงรถยนต์ของหล่อนเปิดประตูที่ไม่

าเข้ามาถึงตัวญาติผู้พี่ “ปล่อยไปเถอะฮ

ีเองก็ไม่สู้จะสบายใจสักเท่าไหร่เพราะเขาใกล้ชิดมานานปีจนรู้ว

ไร ทำงานประจำที่ไหนหรือเปล่

ล่ะซิโ

มาตกหัวเขาเห

าเขาไปสะดุดกับอะไรอย่างหนึ่งที่เป็นส

าครับ ค

มาด้ว

ะดับอีกชิ้นหนึ่ง ชิ้นไม่ใหญ่มากนัก อาจจ

ส่งคืนหรื

วให้ได

งอนเชิดที่เกนเกดทิ้งหลุดเอาไว้ ภิไธยยังมีสีหน้าปกติไม่บอกว่าเขารู้สึก

ันต่อเ

เป็นเครื่องดื่มแล้วแต่จะเลือก เพราะเสิร์ฟกันไม่อั้น แต่ในเวลาเดียวกันก็ไม่มีผู้หญิงเ

องงานไปเสียหมด แล้วเมื่องานจบลงในตอนเที่ยงคืนเศษๆ เขาก็พ

ัญวันเกิดที่เ

นสุขของเขา งานย่อมม

ถึงมีท่าทางตามสบายขึ้นมาบ้าง ถอดเสื้อสูทออก พร้อม

็นน้ำหวานดีกว่า มัน

ล็กน้อย ก่อนจะ

ฉันดื่มน้ำหวาน ให้ฉันเ

ะมากกว่า...ผมเพียงไม่อยากให้คุณไธยดื่มกาแฟเพียวตอนเห

กล่องเล็กๆ ที่นางรำคนนั้นบอกว่าชนาส่งมาให้เขา...เพียงพิจ

ดู แล้วก็นิ่งอึ้งเมื

นให้กับเขาในงา

ตนาอย่างไ

อดีกับประตูห้องเปิดเข้ามา เ

ญจากใคร

ดยรอบบอกให้รู้ว่าเย็นจัดลงตรงด้า

ล็กน้อย “คุณ

ปกติจากภิไธย แต่เขาก็ไ

ท์ไปบ้านคุ

พักใหญ่ก็ส่งหูโทรศัพท์มาให

ยคุณช

่ค่ะ ออ

เมื่อไห

ธหน้าค

พนักใส่แหวนลงไปในกล่องตามเดิม แล้วปิดฉั

ับเขามีเรื่องจะต

าอะไรกันแน่ถึ

ันง่ายเกินไป ก็หมั้นหมายกันเอาไว้แล้ว จ

งภิไธยไม่บอกสักนิดว่าจะเคืองขุ่นนอกเสียจากไม

.ทำให้เพื่อนๆ ฉันได้หัวเราะกันเกรีย

ลืมไป...คุณไธยย

่แม่นั่นลองดีกับฉันมากเกินไป อย่าลืมนะ

” ระวีถามออกไปอ

ะของภิไธยกังวานไป

ยู่ข้างบนน่ะ ฮึ...นายบอกฉันทีเถอะ...หรือนายจะให้ฉันเอาแม่คนนั้