วจ๋

ปลูกบ้านให้ลูกชายหลังจากเขาแต่งงานกับหล่อน...และสกาวตามมาอยู่ด้วย หล่อนไม่ได้เป็นแม่บ้านแม่เรือนเอาเสียเลย...สิ่งที่สกาวทำให้กับเทอดภูมิก็คือการปรน

สวมกอดหล่อ

ูอ

ฟ้า

ูท

่รู้จะ

าจะเรี

นหนังสือ” ห

นวิชาชี

กาวเรี

ำผ

..” ส

ดูก่

กลัวกาวว่าง

ความรู้...เป็นปร

้ง่ายดาย สกาวยอมไปเรียน...โดยมีเทอดภูมิคอยขับรถส่งในวันที่ไม่ตร

กาวเดินงอนป่องๆ ลงมาหาเขา

ลาออ

” เขาตก

วลา

าว

..เหมือนกาว

ิดมาก

นรู้ว่าสกาวแผลง

หวีเขกห

รนะ

วหุ่นทำผมฟรีๆ แล้วเรื่องมาก หาว่ากาวดึงแรง...ทำอะไรก็ไม่ดี...พูด...พู

ื่องซิ”

้วยนะ...พอด

้ว พอ

สกาวไม่ใช่คนยอมคน..

า กาวก็ยืนฟังนะ...ยอมให้มันด

ด้วย

มๆ ตักผมเ

วก็ยัดพรวด...ร้องไม่ออก...พี่เทอดเคยเห็นแปรงกลมๆ ไหม...มันมีขนแข็งๆ รอบเลย กา

าร้

ะกวนก๊ะใครก็ไป แต่เห็นสกาวคน

อสู

เรื่องสำคัญต่อกัน...นายเสกสรรนั้น...ความรักสกาวมีมากและยังจะความห่วงใยต่อเจ้าหลานชายตัวจ้อย ทำให้นายเสกสรรคิดไกลเผื่อว

หรือคะว่าลุงเสกสรร

ากห้าม “พูดไป

ยวแต่พูดไม่ออก...ก็เหมือนๆ กับคุณป้าเพราะพอเอ่ยฝากฝังจะรวมตระกูลเราด้วยกัน ค

มันพล

นไปมังคะ...แล้วคุณแม่

ริสุทธิ์...ยศก็เห็นหน้

ท่าไม่เห็นด้วยจนเห

ำอะไรระ

วันพรุ่งนี้ทำไมคะ...ทำไมไม่บอกปัดไปเลยเรื่องจะมาดองกันวันหน้า หนึ่งเหลว

ยกให้ลูกส

ม่เอาด้วย

หนักแน่นพร้อมกับประกาศ

็นแบบไหน...ทั้งหน้าตาทั้งนิสัยใจคอ...ตอนนี้น่ารักอยู่หรอก...แต่ก็กระเดียดไปทางลูกฝรั่

่ยศ

ศพูดเถิดค่ะ...มันคันปากคันหัวใจ

าทุกๆ คน เธอจะโดนทำให้ขายหน้า เพราะมารดาอาจจะเอ็ดเธอต่อหน้

กเริ่มท้อง...สิบเจ็บคลอดลู

กงการอะไ

ากไป ขอให้เรารับหลานของเขาเป็นเขยในตระกูล...เราจะทำอย

คนรักช

คุณเสกเองห่วงหล

หลงสกาวก

รักสกาวนักก็ไม่ผิดอะไรเลย...

จะยอมใช

แม่คิดว่าแม่จะรับความผูกพ

ค่ะ อะไรคะ ห

บเด็กๆ เอง พวกเขามีสิทธิ์จะเลือกกันได้อีก

ข้าใจ!” คุณ

ว เธอไม่สนใจเขาหน่อยหรือ...เจ้าตัวน้อยน

ณาเอาหลานคนอื่นไปทรมานเถิดนะคะ...อย่าให้เป็นลูกของยศ...อ้

ทีหลังแล้วกัน! ที

ังวลเลยค่ะคุณแม่...ยศไม่เอ

**********

เสกข

่าเขาจะมีสภาพร่างกายดูเปลี่ยนแปลงน่าอนาถ เธอก็จะข่มใจ เธอนึกถึงยามรักยามเขาดีๆ...ความรักไม่

แต่หากเธอไม่ได้ติดงานที่ไหน

ไม.

ทางโน้นจะว่า

.ไม่ให้ก็

นักเลย...กาวมั

ไม่ห่วง...เล

..ช่างมั

านเ

เบาๆ “เห็นแล้วปวดร้าวนัก...มันเห

ม คุณศรีนวลก็เลยต้อ

ม่ยังมาทิ้งอีก...เวรร้ายติดตัวมาแต่เกิดโดยตัวเองไม่ได้ทำแต่ต้องมารับ ฉันเพียงแต่หาหลักประ

ีเพราะเห็นเขาแสดงอาการหอบเหนื่

าผสม...ขอให้รู้ว่าเด็กมันไม่เจตนาจะมาฉีกหน้าแม่ศรีน

นสกาวนั้นเรียกว่ายากเพราะว่าสกาวเป็นคนประเภทที่เรียกว่าไม่ค่อยจะยอมรับรู้อะไร...เหมือนอย่างทุกวันนี้สกาวก็เอาแต่ห่วงใยตัวเอง เธอมองว่าการที่สก

เสมอว่าสกาวอา

าจะหมดแค

เมตตามันด้วยแล้วกัน...ไม่ใช่อย่างคนด้วยกัน...ก็ถือว่าเป็นหมา